1976 йили Тошкент вилоятининг Пскент туманида туғилган, муқаддам икки маротаба судланган Адҳам Соаталиев 1993 йили туғилган қариндоши Иброҳим Учқунов билан тил бириктирган ҳолда кексаларнинг ҳимоясизлигидан фойдаланиб, улардан пул ундириб юргани аниқланди.

Жумладан, 1940 йили туғилган фуқаро И.Е.нинг ёлғиз яшаётганини аниқлаб, унинг эшигини “ижтимоий таъминот бўлимиданмиз” деб тақиллатишган. Унинг кўзи ожизлигидан фойдаланиб, бепул озиқ-овқат берилиши лозим бўлган рўйхатга ёздириб қўйиш учун 20 минг сўм олишган. Шу йўл билан улар бошқа кексалардан ҳам 17 мингдан 70 минг сўмгача бўлган маблағни олиб юришган.
Кейинчалик улар ўзларини газ таъминоти вакиллари ва электр тармоғи назоратчилари дея таништира бошлаганлар. Шу тариқа, улар ёлғиз яшайдиган кекса инсонлардан пул ундириш билан тирикчилик қилишга одатланган.

Бир куни Адҳамнинг рафиқаси касал бўлиб қолган ва Тошкент шаҳридаги шифохоналардан бирига ётқизилган. Кўпроқ пулга эҳтиёж сеза бошлаган Адҳам шериги Иброҳим билан “фаолияти”ни пойтахтда давом эттиришга қарор қилган. Улар Мирзо Улуғбек туманида яшовчи 1929 йили туғилган Галина Шевченконинг уйига бостириб кириб, кекса аёлга нисбатан куч ишлатишган. Уни чойшаб билан бўғиб, тепкилашган. Бу хатти-ҳаракатлар Шевченконинг ўлимига сабаб бўлган.
Аммо талончилар аёлнинг уйидан бор-йўғи 30 минг сўм топа олишган.
Бу воқеадан сўнг олиб борилган тезкор суриштирув ишлари натижасида қотилликка қўл урган ҳар иккала қаллоб қўлга олиниб, жазога тортилди.