Бир денгиз биологи қуйидагича тажриба ўтказган. У акулани сув тўлдирилган улкан идишга жойлаштирган ва идишга кўпгина балиқ ташлаган. Акула дарҳол уларнинг олдига сузиб борган ва балиқларни паққос туширган.

Шунда олим идишга зарбага чидамли шаффоф ойнадан тўсиқ қўйиб шишани икки қисмга ажратган. Акула тўсиқнинг бир томонида қолган, тўсиқнинг иккинчи томонига эса биолог балиқларни жойлаштирган.

Акула яна балиқларни ейиш учун ўзини ташлаган, лекин ойнага урилган. Бу уни тўхтатмаган, у ҳар икки дақиқада ўзини балиқлар томонга ураверган. Ниҳоят, бир соатдан сўнг акула ўзини тўсиққа уришни бас қилган.

Бир неча ҳафта давомида шу ҳолат давом этгач, акуланинг ўзини ойнага уришлари камайиб бораверган ва ниҳоят балиқларга ташланишдан тўхтаган.

Шундан сўнг олим тўсиқни олиб ташлаган, лекин акула балиқларга ҳужум қилмаган. У ўзи ва балиқлар ўртасида тўсиқ борлигига шунчалар ўрганиб қолганки, тўсиқ олиб ташланганидан кейин ҳам ҳаракати бефойда бўлиши мумкинлигини ўйлаб олдинга ҳаракат қилмаган.

Хулоса: бизнинг аксариятимиз ҳам омадсизликка учрагач, руҳан таслим бўламиз ва уриниб кўришдан тўхтаймиз. Худди акула каби ўтмишдаги омадсизлигимиз ҳозир ҳам, келажакда ҳам давом этаётганига ишониб қоламиз. Бошқача қилиб айтганда, аслида олдимизда ҳеч қандай тўсиқ бўлмаса ҳам биз хаёлан ўша тўсиқни кўраверамиз. Бу кўринмас тўсиқ бизни олдиндаги мақсадимиздан ажратиб тураверади. 

Манба: xabardor.uz