Хонқизининг 4 мингдан зиёд тури мавжуд. Хонқизининг қандай қилиб қанотларини ўз қалқончаси остига яшириши кўп йиллар давомида олимларни ўйлантириб келарди, чунки унинг қанотлари қулочи таначаси ҳажмидан анча катта. Ниҳоят япон тадқиқотчилари уларни ўйлантирган жумбоқни ечишга муваффақ бўлишди. Японлар ўз тадқиқотларига доир маълумотларни PNAS журналида чоп этишди. 

Олимлар хонқизининг қанотлари оригами шакли каби бир неча марта букланишини билишарди, албатта. Бироқ у буни қандай амалга ошириши - фанга номаълумлигича қолган эди. Бу ҳашоратнинг қанотларини ёзиши ва йиғиши механизми шу қадар тез ва аниқ ишлайдики, ҳатто бу жараён олимларга инновацион роботлар, сунъий йўлдошлар ёки тиббий ускуналарни яратишда катта ёрдам бериши мумкин. Токио университетининг профессор Кадзуи Сайто раҳбарлиги остидаги ходимлари давомли изланишлардан кейин хонқизининг қанотлари механизми тамойилини тушунишга муваффақ бўлишди. 

Бунинг учун олимлар ноодатий йўл тутишди. Улар хонқизи учун сунъий қанотлар яратиб, уларни хонқизига кўчириб ўтказишга қарор қилишди. Шундан сўнг компьютер томографияси ёрдамида бу механизмнинг қандай ишлашини ўрганишди. Хонқизи қанотларининг сунъий вариантини ишлаб чиқиш осон бўлмади, кўп сонли тажрибалардан кейингина бунинг уддасидан чиқилди. Қанотлар ультрабинафша таъсири остида қотувчи махсус гелдан яратилди. Айнан шу имплантантлар япон олимларига ҳашорат сирини очиш имконини берди. 

Маълум бўлишича, хонқизи қанотларининг ёзилиши ва йиғилиши гидравликага асосланади. Қанотлар қон томирлари билан тўлган. Улар йиғиқ вақтида томирлар сиқилади, шу боис уларда қанотларни бир зумда ёзишга ёрдам берувчи эластик энергия тўпланади. Қанотларда ҳеч қандай бўғимлар ёки бирикмалар йўқ, бу олимларни жуда ажаблантирди.

Олимлар ушбу технологияни ўрганиб, авиация ва космонавтика соҳасида кўп янгиликлар қилишлари мумкин. Шунингдек унга асосланиб, соябонларнинг классик механизмини ҳам янгилайдиган вақт келганга ўхшайди.