Sizning ismingiz Simon, Bangladeshning kichik qishloqlaridan birida yashaysiz. Bir kuni oldingizga yoshlikdan sizga yaxshi tanish bo‘lgan bir odam keladi va chet eldan ish taklif qiladi. Uning aytishicha, siz avvaldan ancha iqtidorli va qobiliyatli bo‘lgansiz, u sizni biladi va yangi tashkil qilayotgan kantselyariya ishida sizdan umid qilmoqda. U barcha masalalarda sizga tirgak bo‘ladi: barcha hujjatlarni rasmiylashtirish, pasport va tibbiy ko‘rik, transport bo‘yicha muammolarni hal qilish, hatto agar sizga kredit kerak bo‘lsa, u yerda ham qarashib yuborishga tayyorligini aytadi. Taklif qilinayotgan maosh – 400 dollar – bu siz shu paytgacha hayotingizda ko‘rgan pullardan ham ko‘p.
Albatta, siz ahmoq emassiz, bunday voqealarni ko‘p eshitgansiz. Lekin u eski do‘stingiz. Bolalaringiz birga maktabga boradi. O‘zi mahalliy hokimiyatda yaxshi joyda ishlaydi. U shunchaki yordam bermoqchi. Yangi hayot, moliyaviy mustaqillik, oilangiz kelajagi uchun juda zarur. Boshqa variant bormi? Faqat qishloqda qolish va shu yerda qarib, yo‘q bo‘lib ketish.
Xullas, shartnomaga imzo chekdingiz. Hujjatlarni to‘ldirish, bir nechta seminarlar va sug‘urta uchun biroz pul kerak bo‘ladi. Qandaydir jamg‘armangizni olasiz, tuzatishga imkon topa olmay kelayotganingiz tashlandiq yeringizni arzonroqqa pullaysiz, balki qarindosh-urug‘lardan ham ozgina qarz havola qilasiz – axir kelajakdagi maoshlar yordamida bularning hammasini qoplash imkoni bo‘ladi sizda. Bu axir hayotingizni o‘zgartirib yuboradigan qadam. Va'da qilingan maosh bilan yaqin oylarda uyga pul jo‘natishni boshlashingiz aniq, bu harakatlarning barchasi bolalaringizning kelajagi uchun.
Afsus, Doha aeroportidayoq «yerga tushasiz». Qo‘lingizga ishchilar kiyimini tutqazib, ertaga ertalab, soat 6da qurilish maydonida bo‘lishingiz kerakligini aytishgandayoq, hammasini tushunasiz. Ha, siz ofisda o‘tirib ishlash uchun emas, stadion qurish uchun bu yerga kelgansiz. 400 dollar haqidagi gaplaringizga ham hayron bo‘lishadi, aslida maoshingiz nari borsa 200 dollarni tashkil qiladi. Ishga kirish uchun yig‘in siz avval rozi bo‘lganingizdek, 200 dollar emas 2000 dollarni tashkil qiladi, buning ustiga Dohaga uchilgan reys chiptasiga ham qarzdor bo‘lib qoldingiz. Pasportdan ayrilasiz, mamlakatni tark eta olmaysiz. Xullas, hali birinchi ish kuni boshlanmasdan, kompaniyaga ikki yillik maoshingiz miqdorida qarzdor bo‘lib ulgurdingiz.
