Bu talablarni u Rossiyaning so‘nggi uch yillik keng ko‘lamli bosqini davomida va ungacha ham qo‘yib kelgan. Ukraina va uning g‘arbdagi hamkorlari uchun ularning ko‘pchiligi nomaqbul yoki bajarib bo‘lmaydigan bo‘lib chiqadi.
«Biz harbiy harakatlarni to‘xtatish bo‘yicha takliflarga qo‘shilamiz, lekin biz bunday to‘xtash uzoq muddatli tinchlikka olib kelishi va inqirozning asosiy sabablarini bartaraf etishi kerakligidan kelib chiqamiz», – dedi Vladimir Putin.
BBC sharhlovchilari Laura Gotssi va Pol Kirbi Putin o‘t ochishni to‘xtatishga qanchalik tayyorligini tahlil qildi.
Uzoq muddatli tinchlik zarurligi haqida hech kim bahslashmaydi, ammo Putinning urushning asl sabablari haqidagi g‘oyasi Ukrainaning Rossiya orbitasidan tashqarida suveren va mustaqil davlat sifatida mavjud bo‘lish istagi atrofida aylanadi.
Ukraina NATO va Yevropa Ittifoqining bir qismi bo‘lishni istaydi – shu darajada, bu Ukraina Konstitutsiyasida belgilangan.
AQSh prezidenti Donald Tramp allaqachon Kiyevning NATOga a’zo bo‘lishini shubha ostiga qo‘ygan, Putin esa Ukrainaning davlat sifatida mavjudligi g‘oyasini bir necha bor rad etgan.
Bularning barchasi Rossiya prezidenti aytgan ko‘plab nyuanslar asosida yotadi.
U kelishuvda Ukraina armiyasini kuchaytirish va qurol-yarog‘ zaxiralarini to‘ldirishiga to‘siq bo‘lishini xohlaydi – G‘arbdan boshqa ta’minot bo‘lmasligi uchun. U bunga kim kafolat berishini bilmoqchi.
Urush boshidanoq Putin Ukraina «demilitarizatsiya»sini talab qildi, bu esa Kiyev va uning ittifoqchilari uchun qabul qilib bo‘lmaydigan shartdir.
Mohiyatan, Putin ham xavfsizlik kafolatlarini izlamoqda, faqat teskarisini.
Rossiya qayta qurollanish yoki o‘z kuchlarini safarbar qilishni to‘xtatishga rozi bo‘ladimi? Bu haqiqatga to‘g‘ri kelmaydi va Kremldagi brifingda Putin tomonidan hech qanday yon berishlarga ishora yo‘q edi.
Putin bir kun oldin o‘tgan yil avgustidan beri Ukraina qo‘shinlari tomonidan qisman egallab turilgan chegaradosh Kursk oblastiga safaridan ko‘tarinki kayfiyatda qaytdi.
Kursk oblastida Rossiya ustunlikka ega, Putin esa muzokaralarni kuch pozitsiyasidan olib borayotganini aniq his qilmoqda va bu pozitsiyalarni yo‘qotishni istamaydi.
