Ko‘zingiz tushgan bo‘lsa kerak, Ozarboyjon ozod qilingan Qorabog‘da butun dunyodan borgan jurnalistlar ishtirokida media-forum o‘tkazdi. Unda qiziq gaplar aytildi. Shunchalik qiziqki, Rossiyadagi Z-blogerlar «Ozarboyjon bilan urushga tayyorlanishga» chaqirdi. Quyida Aliyev va Dmitriy Gordonning kichik suhbati atrofida Rossiya – Ozarboyjon nizosi yangi bosqichga ko‘tarilgani haqida gaplashamiz.
«Ozarboyjon biz uchun o‘rnak»
Demak, media-forumning eng asosiy qismi Ilhom Aliyev va ukrainalik mashhur jurnalist Dmitriy Gordonning muloqoti bo‘ldi. Tajribali Gordon forumga juda yaxshi tayyorlanib, Aliyevga taktik jihatdan juda kuchli savol berganini ta’kidlash kerak.
«Ozarboyjon o‘z yerlarini qaytib olganini Ukrainada ilhomlanib kuzatdik. Bu bizning ko‘nglimizni ko‘taradigan o‘rnak bo‘ldi. Ukrainlar siz ko‘p marta mamlakatimizning hududiy yaxlitligini qo‘llash haqida gapirganingizni ham qadrlaydi. Biz ko‘p yildan buyon urush holatida yashamoqdamiz. O‘z yerlarini qaytargan muzaffar millat yetakchisi sifatida ukrainlarga qanday maslahat berasiz?», dedi Gordon.
Ilhom Aliyev bu savolga juda kuchli javob berdi. Shu o‘rinda aytib ketak, men Aliyev siyosatidagi ba’zi jihatlarni oqlamayman, unga nisbatan neytral qarashdaman, lekin Ozarboyjon prezidenti ukrainalik Gordonning savoliga juda yuqori darajada javob berganini alohida ta’kidlamoqchiman. Sobiq ittifoq hududida yashab, Rossiya bilan nizo cho‘qqiga chiqqan bir vaqtda bunaqa kuchli bayonot berish chinakam jasoratli ish.
«Hech qachon okkupatsiyaga rozi bo‘lmang, bu – eng asosiy maslahatim. Biz shunday qildik. Birinchi Qorabog‘ urushi vaqtida vaziyat juda og‘ir edi, ko‘p qurbon berdik, Xo‘jaylida ozarlar qatliom qilindi. Ruhiy va iqtisodiy jihatdan juda qiynaldik. Milliondan ortiq ozarlar hech vaqosiz qolishdi. 750 ming Qorabog‘ atrofida yashaydigan, 250 ming Armanistondan quvilgan ozarlar. Bizni xalqaro maydonda deyarli hech kim qo‘llamasdi. Qashshoqlik darajasi 100 foizga yaqin edi.
Mana shunday og‘ir pallada xalqimizning omadi kelib, Gaydar Aliyevdek yetakchi o‘rtaga chiqdi. U yosh emas, 70 ga kirgandi. Salomatligi ham yomon, og‘ir xastalik bilan kurashardi. Ammo u vaziyatni tiklashga erishdi. O‘sha paytda fuqarolik urushi avj olganiga qaramay.
Biz bosib olingan yerlarimizni qaytib olish fikridan aslo qaytmadik. Qiyin bo‘lishini bilardik. Birinchidan, relef juda noqulay edi. Jangchilarimiz bu yerga Fuzuli orqali keldi. Ular yo‘l yo‘qligi uchun Shusha tog‘lariga piyoda ko‘tarilishdi. Jang maydonida hamma narsaga, o‘limga ham tayyorligimizni ko‘rsatdik. Bir so‘z bilan aytganda, biz o‘z yerlarimizni qaytarish xayoli bilan yashadik.
