Nega futbolimiz mutasaddilari doim suvdan quruq chiqib ketaveradi?

Ajab holat: nimaga bizda keyingi 10-15 yilda (Oleg Shatskix, Nikolay Shirshov, Pavel Bugalolar avlodidan keyin): «Terma jamoada yoki tuzukroq klubda o‘ynash uchun futbolchi bo‘lish shart emas, yo biror kattakonning o‘g‘li, jiyani, kuyovi, balo-battari yoki puldor oilaning farzandi bo‘lish kerak, aks holda, unga professional sportda o‘rin yo‘q» deganga o‘xshash gaplar yuradi-yu, futbolimiz mutasaddilari mana shunday «mayda-chuyda» gaplarning g‘irt tuhmat, nohaq, uydirma ekanini isbotlash uchun qayg‘urmaydi? Ochig‘i, ushbu saralash raundida ham terma jamoamiz atrofida shu kabi mish-mishlar tinmadi. Odamlar, Igamberdiyev aytmoqchi, «ahmoq» yoki ko‘r emaski, ko‘rinib turgan narsani ilg‘amasa! Masalan, Lobanovning o‘rtacha yaxshi darvozabonligini, lekin Eron, Janubiy Koreya darajasidagi jamoalarga qarshi undan salohiyatliroq darvozabon (deylik, Eldor Suyunov yoki Ignatiy Nesterov) maydonga tushishi lozimligiga sakkiz yashar bolaning ham aqli yetardi, deb o‘ylayman. Muntazam noroziliklarga qaramay, ketma-ket asosiy tarkibda tushgan Sergeyev, kechirasizu, jarohatlanibgina muxlislar dashnomidan qutulgan Andreyevlar masalasida ham shubhalanmagan odam qolmadi. (Qolgan bo‘lsa, u futbol federatsiyasida ishlaydi yoki o‘sha futbolchilarning yaqinlari bo‘ladi). Ko‘pchilikning fikri yakdil: Babayan bu borada ortiqcha qaysarlikka yo‘l qo‘ydi. Men tushunmadim, bu menejyer terma jamoaga faqat muxlislar jig‘iga tegish uchun qo‘yilganmi yoki boshqa kattaroq maqsad ham bormidi? Bor bo‘lsa, o‘sha maqsad amalga oshmagach, amalga oshmasligi kechagi o‘yingacha ma'lum bo‘lib qolgach ham, nega chora ko‘rilmadi? O‘zi bizda, umuman, bajarilmagan topshiriq uchun biror chora ko‘riladimi (futbol sohasida aytmoqdaman)?

Terma jamoalarimizning muvaffaqiyatsizliklari (o‘smirlar va yoshlar jamoalarimizning ertaknamo yutuqlarini gapirmang, iltimos, ulkan natijalarni ko‘zlagan futbol mamlakatlarida bunday g‘alabalarga mahliyo bo‘lib o‘tirishmaydi), chempionatimizdagi ahvol, futbol mutasaddilarining muxlislarga munosabati — bu kabi omillar borgan sari ko‘nglimizni sovutayapti.

Biz oxirgi saralash o‘yinlarini bosh murabbiy bo‘lmish zotning mantiqsiz va kulgili qarorlarini ko‘ramiz deb tomosha qilmadik. Jamoa tarkibida Odil Ahmedov, Ignatiy Nesterov, Vitaliy Denisov, Eldor Shomurodov, Aleksandr Geynrix singari jonkuyar yigitlarimiz borligi tufayli tomosha qildik. Ularning orzu-niyatlariga esh, quvonchlariga sherik bo‘laylik, deya kuzatib bordik.

Yo‘qotgan bo‘lsak, birgalikda yana to‘rt yilni yo‘qotdik. Oramizda yo‘qolgan qiymati baland boshqa narsa ham bor: bu — ishonch. Bilmadim, u bizning qalbimizga qaytarmikan?

Elmurod NIShONOV