Biznesdagi muvaffaqiyat yoki tanazzul sabablari haqida ko‘pincha menejyerlarning shaxsi va xatti-harakatlariga qarab hukm chiqaramiz. Biroq zamonaviy dunyoda yaxshi boshqaruv tizimi har qanday yorqin yetakchidan samaraliroqdir. Asli o‘zbekistonlik ishbilarmon, hozirda Rossiyada faoliyat yurituvchi "VilGud" avtoservislar tarmog‘i rahbari Sherzod Tursunov Forbes jurnalida shu haqidagi fikrlari bilan bo‘lishdi.
Bugungi kunda alohida boshqaruvchilar emas, boshqaruv tizimlari bir-biri bilan raqobatlashmoqda. Makroiqtisodiyot haqida gapirganimizda bu tabiiydek ko‘rinadi. Shunday bo‘lsa-da, u ham o‘rta, ham kichik biznes, ham kompaniya ichidagi kommunikatsiyalarga nisbatan qo‘llaniladi. Jarayonlar va o‘zaro aloqalar murakkablashgani sari boshqaruvchilar emas, boshqaruv tizimi raqobati tobora ko‘proq oldingi qatorlarga o‘tib bormoqda. Aniqrog‘i, boshqaruvchiga maksimal darajada samarali natija ko‘rsatishga imkon beruvchi tizim yutib chiqadi.
Shunday bir o‘xshatish bor: shartli ravishdagi "sovetcha" boshqaruv tizimi — bunda top-menejyer ro‘y berayotgan voqealarni barcha darajalarda nazorat qilishga va yuqoridan pastgacha bo‘lgan barcha jarayonlarni tartibga keltirishga harakat qiladi. Tizim murakkablashgan sari uni boshqarish qiyinlashib boradi. Shartli ravishdagi "amerikacha" boshqaruv tizimi esa qoidalar belgilanib, sharoitlar yaratiladigan modeldir: undan uyog‘iga har biri o‘zi bilganicha harakat qiladi. Bir tomondan - butkul plyuralizm - har bir ishtirokchi o‘zi oldiga. Boshqa tomondan esa, bunday modelni tadbiq qilish uchun rivojlangan infratuzilma kerak bo‘ladi.
Buning makroiqtisodiy darajada qanday ishlashi tushunarli. Biroq muvaffaqiyatli iqtisodiy modellar qanday qilib kompaniya ichida har qanday darajada qo‘llanishi mumkinligiga guvoh bo‘lish ancha qiziq. Bu qaysidir ma'noda davlat ichida davlat qurishdek gap.
Tadbirkorlik - to‘liq e'tibor qaratish va o‘zini fido qilishni talab qiluvchi faoliyat, yollanma ish esa - bu go‘yoki "birovga ishlash"dek gap ekani haqidagi fikrlarni ko‘p eshitish mumkin. Shunday deydiganlar o‘z kuch-g‘ayratlarini o‘ziga ishlashga saqlab qo‘yishni ko‘zda tutishadi.
Qaysidir ma'noda bu yondashuvning qayerdan kelishini tushunish mumkin: har bir xodimning qo‘shgan hissasini to‘g‘ri baholab, uni mukofatlashga hamma kompaniya ham qodir emas
















