O‘ylaymanki, Qirg‘iziston safariga borib to‘plagan ma'lumotlarim siz uchun qiziq bo‘ladi. Ishoning, yonma-yon yashaydigan qo‘shni davlatda ikki kun yurish asnosida bir jahon yangilik kashf qildim. Mabodo, uzoqroq joyga borib qolsam - she'riy doston yozsam kerak.
Ma'lum bir hududda yashovchi mamlakatlar chegaradosh bo‘lsa-da, ulardagi bir-biridan farqli siyosat, alohida qonunlar, tanlangan taraqqiyot yo‘li va islohotlar tufayli o‘ziga xos jihatlarga ega bo‘ladi. Shuning uchun har biri qo‘shnilaridagi yangiliklarni qiziqib, surishtirib turishadi.
Farg‘ona vodiysi deya atalmish hududda - O‘zbekiston, Qirg‘iziston va Tojikiston davlatlariga qarashli viloyatlar bor.
Bizning bu safargi borar manzilimiz, Qirg‘izistonning janubiy poytaxti deya ataluvchi O‘sh shahri va viloyati bo‘ldi.
Andijonning Xo‘jaobod tumanida uzoq muddatli tanaffusdan so‘ng o‘tgan yili qayta ochilgan “Do‘stlik” bojxona chegara postidan o‘tishga yigirma daqiqa vaqtimiz ketdi.
Chegara posti asli alohida mavzu bo‘lib, biz unga Qorasuv bozori haqida so‘z borganida yana qaytamiz. Qisqacha qilib aytganda, bu postdan kuniga 12 mingga yaqin odam va 500dan ziyod transport o‘tadi. O‘zbekiston tomonidan qo‘shni xalq bozorlariga meva, sabzavot va boshqa qishloq ho‘jaligi mollari hamda oz miqdorda sanoat mollari o‘tsa, O‘sh tomondan, asosan, Xitoyda ishlab chiqarilgan maishiy texnika jihozlari o‘tishi ming g‘avg‘olar keltirib chiqaradi. O‘zimizning bojxona xodimlarini yaxshi sharoitlarda, xushmuomalalik bilan zo‘r ishlayotganiga shaxsan guvohman.
Lenin haliyam bor ekan...
O‘sh tabiati Andijonnikidan biroz salqinroq. Oloy tog‘ tizmalari yaqinligi sabab, bu yerga bahor 20 kun kech qoladi, qish esa 20 kun oldin keladi.
“Do‘stlik” postidan o‘tiboq, O‘sh shahriga kirib borasiz. Yo‘llari O‘zbekistonnikidan farq qiladi. Ularda hali bizdagi singari keng yo‘llar qurishga kirishilmabdi. Kichik-kichik yo‘llar. Shahar ichida esa avtomashinalar qatnovchi yo‘llar, asosan, bir tomonlama harakatga moslashtirilgan.
Ma'lumki, so‘nggi o‘n yillikda ikki qo‘shni xalq o‘rtasida o‘ziga xos murakkab vaziyatga ega vaqtlar ham bo‘ldi. O‘shanda ikki xalqni bog‘lab turuvchi chegaralar aholi uchun taqa-taq berkitilgandi. Bozori va mozori bitta bo‘lgan, quda-anda el bir-birinikiga borish uchun yuz baravar uzoq aylanma yo‘l yurib, bir uyum hujjat to‘plab aloqa qilgan. Yaratganga ming bor shukr, hozir unday emas. Ikki davlat rahbarlari allaqachon bu muammoni ijobiy hal qilishgan.
