2017 yildan boshlab O‘zbekistonning bank sohasida bosqichma-bosqich erkinlashtirish joriy etilmoqda va tijorat banklariga o‘z faoliyatida erkin bo‘lish, mijozlarga yo‘naltirilganligini oshirish, sohada raqobatlashish imkoni yaratilmoqda. Bu o‘zgarishlar — shubhasiz, Markaziy bank xizmatlaridir. Joriy operatsiyalar bo‘yicha konvertatsiya joriy etilishi va naqd pul muomalasiga cheklovlarni olib tashlash kabi islohotlarning amalga oshishida ham bu tashkilotning muhim roli bor.
Biroq, bank sohasidagi islohotlar hanuz o‘z nihoyasiga yetkazilgani yo‘q. Sohaning asosiy muammosi Standard & Poor’s tomonidan yaqinda e'lon qilingan hisobotda aniq va lo‘nda aksini topgan: «O‘zbekiston bank sohasida bank tizimi aktivlarining umumiy 84 foiziga egalik qiluvchi davlat banklari yetakchi o‘ringa ega va unda to‘g‘ridan-to‘g‘ri kreditlash ulushi juda yuqori, bu esa raqobatni cheklaydi va xususiy banklarning kreditbardoshligiga salbiy ta'sir o‘tkazadi. Bundan tashqari, hukumat iqtisodiyotning asosiy sohalariga moliyaviy yordam berish uchun davlat banklarning ko‘pchiligidan foydalanadi».
Xalqaro valuta fondining ilgariroq e'lon qilingan hisoboti yuqorida ta'kidlab o‘tilgan «tashxis»ni to‘ldiradi: «Kredit bozorining kuchli segmentlashgani, 60 foiz kreditlar imtiyozli shartlarda berilayotgani tufayli pul-kredit siyosati vositalarining kreditlash shartlariga ta'siri kuchsizligicha qolmoqda. Garchi MB qayta moliyalash stavkasi milliy valutada tijorat stavkalari bo‘yicha kreditlar berilishiga sezilarli ta'sir o‘tkazsa-da, bu segmentning ulushi jami ajratilgan kreditlarning bor-yo‘g‘i 20 foizini tashkil etadi».
Markaziy bank qayta moliyalash stavkasining (16 foizgacha) oshirilishi va ushlab turilishidan ko‘zlangan maqsad — inflatsiyaga qarshi kurashish ekanligini bir necha bor ta'kidlab o‘tgan. Barchasi mantiqli. Qayta moliyalash stavkasi yuqoriligi kreditlarni qimmat qiladi va shu yo‘l bilan inflatsiyaning bosh sababi bo‘lmish ortiqcha pul emissiyasini cheklaydi.
Biroq ikki xalqaro tashkilotning hisobotidan ko‘ryapmizki, amalda mutlaqo boshqacha siyosat yuritilmoqda: kreditlarning zalvorli qismi imtiyozli shartlarda, ya'ni past foiz stavkasida berilmoqda, bu esa iqtisodiyotning o‘sish sur'atlari va inflatsiya o‘sishidan yuqori bo‘lgan sezilarli kredit emissiyasiga sabab bo‘ladi. Mana, yuqorida eslatib o‘tilgan XVF hisobotida nima deyilmoqda: «Sentabr oyiga kelib (2018 yil) iqtisodiyotning kreditlashtirilganligi (yillik hisobda) 43,5 foizga oshdi. Yangi kreditlarning 60 foizi hukumat qaroriga ko‘ra berilgan va davlat manbalaridan moliyalashtirilgan…»















