Prezidentning “Toshkent davlat iqtisodiyot universitetida oliy ma'lumotli kadrlar tayyorlash tizimini tubdan takomillashtirish chora-tadbirlari to‘g‘risida”gi qarori loyihasi muhokama uchun joylashtirildi.

Qayd etilishicha, mamlakatning ijtimoiy-iqtisodiy rivojlanishiga xizmat qiladigan iqtisodiyot sohasida kadrlarni tayyorlash borasida bugungi kunda o‘z yechimini kutayotgan dolzarb muammo va kamchiliklar saqlanib qolmoqda. Bular:

birinchidan, shiddat bilan rivojlanayotgan amaliy jarayonlar, mamlakat iqtisodiyotini modernizatsiya qilish, uni har tomonlama kompleks rivojlantirishga xizmat qiladigan ilg‘or tajribalarning ta'lim yo‘nalishi va mutaxassisliklari o‘quv rejalari va fan dasturlarida o‘zining aksini topmayotganligi, nazariy bilimlarning amaliyot bilan uzviy bog‘lanmaganligi yuzaga kelgan;

ikkinchidan, globallashuv sharoitida iqtisodiyotning turli soha va tarmoqlarida yuz berayotgan tarkibiy o‘zgarishlar, iqtisodchi mutaxassis kadrlarga bo‘lgan yangicha talablarning vujudga kelayotganligi, axborot-kommunikatsiya texnologiyalaridan keng foydalanish, raqamli iqtisodiyotni joriy etish bo‘yicha zamon talabiga mos bo‘lgan oliy ma'lumotli va tanqidiy tahlil qilish kompetensiyasiga ega bo‘lgan kadrlarga bo‘lgan ehtiyoj yuqoriligicha qolmoqda;

uchinchidan, professor-o‘qituvchilarning ilmiy-pedagogik salohiyati, kasbiy bilim darajasi, shuningdek, amaliyotda yuz berayotgan o‘zgarishlar bilan uyg‘un holda tajribalarini muntazam oshirib borish mexanizmlarini joriy etish, kasbiy mahoratlarini oshirishda xorijiy ilmiy tadqiqot va oliy ta'lim muassasalarining ilg‘or tajribalaridan foydalanish yo‘lga qo‘yilmagan;

to‘rtinchidan, oliy ta'lim–ilm-fan–ishlab chiqarish o‘rtasidagi samarali integratsiyaning o‘rnatilmaganligi, ilmiy va ilmiy-pedagog kadrlar tayyorlashda eskicha qarashning saqlanib qolayotganligi, ilmiy izlanish natijalarining amaliyotga joriy etish, ularni tijoratlashtirish bilan bog‘liq to‘siqlarning mavjudligi, ijtimoiy-iqtisodiyot sohasida olib borilayotgan ilmiy izlanishlarning real hayotda mavjud bo‘lgan muammolar yechimiga qaratilmaganligi oqibatida ilmiy faoliyatning samaradorligi pastligicha qolmoqda;

beshinchidan, professor-o‘qituvchilar tomonidan auditoriyalarda professional darajada bilimlarning berilmayotganligi, talabalar bilimini baholashda adolatli va shaffof tizimning yaratilmaganligi, talabalarning ishlab chiqarish va malakaviy amaliyotlarini samarali tashkil etilmaganligi bitiruvchilarning mehnat bozori talablariga to‘liq javob bermasligi hamda mutaxassisligi bo‘yicha ishga joylasha olmayotganligiga olib kelmoqda.