Автоном ишлаш вақти – учувчисиз бошқариладиган учар қурилмалар учун жуда муҳим кўрсаткич. Шунинг учун бундай қурилмалар конструкциясида кўпроқ қуёшли батареялар ишлатилади. Хитой фазовий аэродинамика академияси мутахассислари шундай моделлардан бирида синов ўтказишди. Улар томонидан ишлаб чиқилган қурилма соатига 200 километр тезликка етиши ва ҳавода бир неча ой давомида қолиши мумкин.

Хитой учар қурилмаси Caihong-T4 (CH-T4) номини олди ҳамда унинг қанотлари узунлиги 40 метрга тенг. Парвознинг максимал баландлиги 20 километрни ташкил этади. Парвоз учун парракларга эга 4 жуфт электр двигателларидан фойдаланилади, улар қурилма қанотининг устки қисмида ўрнатилган қуёшли батареялардан қувват олади. Шунингдек, CH-T4’нинг ҳар бир қаноти парвоз шароитидан келиб чиққан ҳолда ўз шаклини ўзгартириши мумкин. Қурилма оғирлиги 500 килограммга тенг. Аккумуляторлар куннинг ёруғ қисмида қувват олади, ҳамда уларнинг захираси CH-T4 ўз функциясини кечқурун бажаришда давом этишига ҳам етади. Лойиҳачиларнинг хабар беришича, учувчисиз бошқариладиган учар қурилма максимал баландликда тахминан миллион квадрат километр жойни “кўриши” мумкин.

Таъкидлаб ўтиш жоизки, бу шундай турдаги биринчи ва энг катта учар қурилма эмас. NASA’нинг Helios Prototype қурилмаси қанотлари узунлиги 75 метр бўлиб, максимал парвоз баландлиги - 30 километрни ташкил қилади. Учувчисиз бошқариладиган учар қурилмаларнинг бундай тури "атмосфера йўлдошлари" деган номни ҳам олди. Улар жосуслик қилиш ва кузатув олиб боришда айниқса қўл келади.