Миянгизда янги бир ғоя пайдо бўлди. Илҳомланиб, уни дўстлар ва яқинларингиз билан ўртоқлашдингиз. Келаси сафар улар ишингиз ҳақида сўрашади. Сиз масалани ўрганаётганингиз ва режалаштириш билан шуғулланаётганингизни айтасиз. Бироқ вақт кетмоқда ва ғоя ҳали ҳам реал ишга айланмаяпти. Сиз ҳаммага бир хил жавоб беришдан чарчадингиз.
Таниш вазиятми? Дастур ишлаб чиқарувчиси Дэвид Ю нима учун бундай бўлиши ва у билан қандай курашиш ҳақида ҳикоя қилган. Rb.ru эса унинг фикрларини тақдим этди.
Мукаммаллик ортидан қувяпсиз
Идеал бизнес-ҳамкор пайдо бўлиши, бозор етилишини кутяпсиз. Барини майда-чуйдаларигача режалаштиришни истайсиз.
Бироқ Бенжамин Франклин айтганидек, ҳаракатни фаолият билан адаштирмаслик керак.
Биламан, лойиҳа қанча қиммат бўлса, уни идеал кўринишга етказиш истаги пайдо бўлади. Бироқ бу сизни ҳаракатдан тўхтатмаслиги керак.
Лойиҳа жуда катта бўлиб кўринади
Режалаштириш жуда яхши. Бироқ лойиҳа катта куч ва вақт талаб этишини тушунгач, ҳали ишга киришмаган бўлсам ҳам кучли руҳий чарчоқни ҳис этдим.
Илгари ўз-ўзимга шундай дердим: «Кел, курснинг биринчи моделини амалга оширамиз. Кейин эса ҳеч нима қилмаслик учун баҳона топардим».
Ана шунда вазифани бир неча майда қисмларга ажратиб чиқдим:
Модуль -> Бўлим -> 1 видео ->Матн ->Битта параграф.
Кичик параграфни ёзишни якунлагач эса шундай ўйлардим: «Бунинг учун бир неча дақиқа сарфладим, яна биттасини бажара олсам керак».
Ўша куни модулнинг барча матнини ёзиб тугатмаган бўлсам-да, қандайдир натижага эришдим. Бу эса кишига иштиёқ беради.
