Яқинда қатор сайтларда, ижтимоий тармоқларда Вазирлар Маҳкамаси масъул ходимининг мурожаатчи тадбиркор билан можароси акс этган видео тарқалди. Лавҳада ходим мурожаат қилган тадбиркорга нисбатан рус тилида ҳақоратли сўзлар ишлатади. Энг қизиғи, орадан бир неча соат ўтиб, яъни зудлик билан бу ходим ўз лавозимидан озод этилгани (ҳайдалгани) тўғрисидаги хабарлар эълон қилинди. Бу маълумотнинг ўзига хос жиҳати шунда эдики, Ўзбекистон тарихида ўз тилига эрк берган масъул ходимнинг бу қадар тез жазоланиши кузатилмаганди.
Лавҳада фақат ўша ходим кўринади, у билан баҳслашаётган, ҳақоратларга нишон бўлган шахс кадр ортида қолган. Фақат унинг “мен ҳам тадбиркорман, оила бошлиғиман” деган эътирозларигина эшитилади.
Биз бугун таҳририятимизга кадр ортидаги ўша қаҳрамон – ёш тадбиркор Жамшид Аҳмедовни таклиф қилдик.
– Жамшид, сизни ўзи Вазирлар Маҳкамаси биносига ким ёки нима етаклаб борганди?
– Бунинг тарихи кўпчилик ўйлаганидан кўра мураккаброқ. Мен беш йилдан буён тадбиркорлик қиламан. Тошкент вилояти Тошкент туманида камида 40, кўпи билан 60 нафаргача ёшларни иш билан таъминловчи, тикувчилик цехи, автосервис каби йўналишларни ўз ичига олувчи “Ёшлар гузари” лойиҳам тасдиқланган. Ёшларга мўлжалланган махсус жамғарма орқали дастлабки маблағни олишим керак эди. Лойиҳа анча йирик – 3,4 млрд сўм сарфлаш режалаштирилган. Аммо ресурс тугаганлиги учун маблағ ажратилиши тўхтаб қолган, табиийки менинг ҳам ишим юришмай турганди.
Шундан сўнг тумандаги мутасаддиларга мурожаат қилдим, масала ҳал этилмаганидан кейин аста-секин республика миқёсига чиқишга мажбур бўлдим. Ҳатто президент админстрациясига ҳам мурожаат қилдим. У ерда аризамни электрон тарзда Вазирлар Маҳкамасига юборишларини айтишди. Мен хатим бўйича кўрилган чорани билиш учун белгиланган рақамга бир неча марта қўнғироқ қилдим, лекин ҳеч ким гўшакни кўтармади. Шундан сўнг у ерга шахсан ўзим бордим.
– Энди ўша можароли вазият қандай туғилганини батафсил тушунтириб берсангиз? У ходим билан олдиндан таниш бўлганмисиз, ўртада қандайдир хусумат бўлмаганми? Одатда бундай видеолар тарқатилганда кўпчилик ғаразли мақсадлар бор-йўқлиги ҳақида ўйлайди.
– Ўртамизда ҳеч қандай хусумат бўлмаган, 14 августгача у кишини танимаганман ҳам. Вазирлар Маҳкамасига бориб, эшик олдидаги қўриқчиларга арзимни айтганимда ичкаридан бир киши чиқди ва ишим бўйича “Нодир ака” исмли ходим шуғулланишини айтишди ва мени бир хонага олиб киришди. Ўша ерда 45 минут кутиб турдим. Фақат қўлидаги телефонга қараб олган бир киши у ёқ-бу ёққа ўтиб турганини айтмаса, хонада мендан ташқари ҳеч ким йўқ эди. Мен чиқавермаганимдан кейин олиб кирган киши келди ва нега ўтирганимни сўради. Мен Нодир акани кутиб турганимни билдирдим. Унинг айтишича, ўша ўтиб-қайтиб юрган инсон Нодир ака бўлган экан. Ўша жойда 45 минут кутганимда телефонлар узлуксиз жиринглашини, лекин ўша кишининг атайлаб кўтармаганлигининг гувоҳи бўлдим. Тасаввур қилинг, Қорақалпоғистондан бир киши ўз хати бўйича сўрамоқчи, жавоб берилмаяпти, атай шунча йўл юриб келиб кетадими?
