Россия ҳукуматини қарийб икки миллион ўзбекистонликнинг РФда меҳнат қилаётганини Ўзбекистонга босим ўтказиш воситасига айлантириб олган. Куни кеча россиялик сиёсатчилардан бири Захар Прилепин гўёки ана шу мигрантлар омили Ўзбекистонни Россия таркибига қўшиб олиш учун асос бўлиши ҳақида гапирди.

Ҳарвард университети докторанти Ботир Қобилов ўз Telegram-каналида эълон қилган постида вазиятга ечим сифатида инглиз тилини оммалаштиришни таклиф қилиб, бу орқали нималарга эришиш мумкинлиги ҳақида сўз юритди. Kun.uz қуйида иқтисодчининг фикрларини тўлиқ келтириб ўтади.

— Охирги пайтда ўзбек тилида чиқадиган подкастлар кўпайиб қолди, бу яхши. Яқинда ўзимга янгисини кашф қилдим: номи “Лолазор” экан, тавсия этаман. Сўнгги подкастнинг дастлабки 15–20 минутини тинглаганимда, у ерда айтилган баъзи гаплар мени ўйлантириб қўйди ва айрим фикрлари билан бўлишмоқчи эдим.

Узун матн учун эса олдиндан узр сўрайман.

Подкастда иқтисодчи Отабек Бакиров “мактабларимизни ҳозир битираётганлар Россияга бориб ишлашга мажбур бўлмасликларини ҳоҳлайман”, деган маънода гапирди. “Анавиларнинг” шантажидан, “сизларнинг одамларингиз бизда”, деган кўзир картадан қутулиш учун ҳам шу керак, дейилди.

Мутлақо қўшиламан. Нафақат сиёсий нуқтайи назардан (Россия бозорига боғланиб қолмаслик), балки ўзимизнинг иқтисодий фаровонлик нуқтайи назардан бизнинг ишчилар жаҳон бозорида рақобатбардош бўлиши керак. Лекин, бунга қандай амалда эришиш мумкинлиги ҳақида ўйлаб қолдим.

Сир эмас, миллионлаб ватандошларимиз Россияга доимий ёки мавсумий ишлаш, рўзғорни тебратиш ва муносиб ҳаёт кечириш учун даромадни асосан мажбурликдан кетишади. Агар Ўзбекистон меҳнат бозори шу миллионлаб ватандошларимизни иш ва даромад билан таъминлай олганда, ўзида сингдириб юбора олганида, албатта, уларда ҳеч бўлмаганда танлов мавжуд бўлар эди.

Демак, миллионлаб ишчилар Россияга кетишига мажбур бўлмасликлари учун биринчи навбатда Ўзбекистон иқтисодиёти шиддат билан ўсадиган бўлса, иқтисодий фаолият ошиб кетса, ва кўп иш ўринлари бозор томонидан яратилиши керак. Албатта, бу қисқа муддатда эришиладиган ва ечими осон бўлган муаммо эмас, тан олишимиз керак. Менимча, бу олдимизда турган энг катта масалалардан бири.

Лекин, ҳар йили мактабларимизни бир неча юз минглаб битираётган йигит-қизларни Россияга бориб ишлашига мажбур бўлмасликлари ва уларга ўзимизда ҳам ва четда ҳам бошқа бозорлар мавжуд бўлиши учун нима қилиш керак?