Шу кунларда хонанда Ботир Қодиров ҳамда марҳум санъаткор Шерали Жўраевнинг ўғиллари ўртасидаги можаро тармоқларда кўпчиликнинг муҳокамасига сабаб бўлиб турибди.
Мавзу атрофида айланаётган саволларга жавоб бериш учун 25 апрел куни Ботир Қодиров “Халқлар дўстлиги” санъат саройида концерт олдидан журналистларга интервю берди. Хонанда нима учун судга мурожаат қилганини тушунтирар экан, Шерали Жўраев унинг биологик отаси бўлганини ва бундан кейин ҳам шундай бўлиб қолишини айтди.
“43 йил индамасдан келдим”
— Бу нарсани халқимиз, мухлисларимиз билади, билганлар билади, шубҳа қилганлар ҳам бор. Буни катта бўлган жойим, бутун Андижон билади. У ерга бориб сўрасанглар, бутун Андижон халқи гапиради бу ҳақда. Бу яширадиган нарса эмас эди, лекин бунинг ўзига яраша сабаби бўлгани учун яшириб келгандим, очиқ гапирмаган эдим.
Чунки 20 ёшимгача отам билан муносабатимиз илиқ бўлган, отам мендан хабар олганлар, мен ота эшигида катта бўлганман, ёзги таътилларни отамнинг ота ҳовлисида, яъни Андижоннинг Асака туманида ўтказганман, отамнинг онаси, отасининг олдига кўргани борардим, улар мени кўтариб катта қилишган, бўла билан ўйнаб юрган даврларим бор ва ҳоказо. Нормал оилада бўладиган ҳолат...
5 ёшгача, отам билан онам ажрашгунга қадар бирга яшаганмиз. Отам билан онамнинг учрашиши – отам онамни яхши кўриб қолган ва никоҳ қилганларидан сўнг мен дунёга келганман. Мен никоҳли фарзандман, беникоҳ фарзанд эмасман. Шунга ҳам аниқлик киритиб қўйишим керак, чунки ҳар хил нотўғри фикрлар бўляпти. Буни отам, менинг атрофимдаги яқинлар, ўша даврнинг инсонлари жуда ҳам кўпчилик билади, никоҳга гувоҳ бўлганлар бор, керак бўлса, буни тақдим қила оламиз.
Отам ҳозирги оиласи билан яшаб, уйлангунга қадар биз бирга яшаганмиз. 4-5 ёшлик вақтим ажрашганмиз. Ўша йиллардан то 20 ёшимгача биз ҳар йили отам билан Андижонга келиб-кетиб юрган вақтда кўришар эдик, отам менга моддий ёрдам берар эди. Бизнинг ота-болалигимиз юксак даражада бўлган. Ҳатто “сизни соғиняпман, кўргим келяпти” десам, “мен қачон Андижонга келсам, сен келавер, энди катта бола бўлиб қолдинг”, дердилар. Умуман олганда бу масалага оид жуда ҳам кўп нарсалар бор. Лекин ҳозир бунинг ҳаммасини очиқлашга вақт етмайди.
Отам мендан сўраган жойлари, айтиб кетган гаплари бор. “Болам, энди катта йигитсан, тушунишингни хоҳлайман. Ҳаётда баъзи бир масалалар бўлади, сен бунга сабр қилишингиз керак бўлади. Мен сени эҳтиёт қилишим керак”, деганлари учун мен 43 йил индамасдан келдим. Ҳеч қачон отамнинг тинчлигини бузмасликка ҳаракат қилиб, йигит сифатида отамнинг сўзларини икки қилмасликка шу вақтгача ҳаракат қилиб келдим.
