O‘tgan hafta davomida ikki soha namoyondalari bizni boplashdi. Biri shou-biznes vakillari bo‘lsa (asl san'atkorlar emas), ikkinchisi terma jamoa libosida futbol o‘ynovchilar (asl futbolchilar emas). Har ikkisi biz uchun aziz edi. Birinchi soha vakillari o‘z pulimizga bo‘lsada, quvonchli kunlarimizda bizga yanada xush kayfiyat ulashib yurishardi, ikkinchi sohadagilar esa g‘alaba qilganlari hamon hamma ayblari kechirilib, qahramonga aylanib ketishaverardi. Ammo bu safar hammasi uzil-kesil ado bo‘ldi shekilli...
Avvalo norozi bo‘lgan xonandalar to‘g‘risida. Ta'kidlashim lozim, men bu mavzuga asosiy nishon bo‘lgan Ozodbek Nazarbekovning san'atini hurmat qilaman, qo‘shiqlarini eshitaman, 15 yildirki mavqeini saqlab turgani ham tahsinga loyiq. U turli tadbirlarda pulsiz qolayotgani va yetarlicha hurmat ko‘rsatilmayotgani to‘g‘risida gapirganida shitob bilan qarsak chalayotganlar to‘g‘risida bir narsa deyishim qiyin. Har biri alohida mavzu.
Lekin hofizlarimizning qaysidir tadbirlarga borib, pulsiz va och qolganlari to‘g‘risidagi e'tirozlari rosa “ajoyib” bo‘ldi.
Bu borada ko‘p gapirildi, ayniqsa hamkasbimiz Shuhrat aka hammasini joy joyiga qo‘yib keng tahlil qilib berdi. Faqat qisqaroq qo‘shimcha bor xolos, yangi gap yo‘q.
Aziz xonandalar, sizga bir savol, nochor bir odam sizni to‘yiga taklif qilsa va beradigan puli yo‘qligini aytsa, borarmidingiz? (Ammo hamma bilmasayam siz yaxshi bilasiz, o‘zbek alohida pul bermasayam qistir-qistir bor ekan, quruq qolmasligingiz tayin).
Yo‘q albatta!
Chunki sizda obro‘, ovoz, ajoyib piar kompaniya bo‘lishi mumkin. Ammo to‘y oxirida atalgan pulni ham, qistirilgan tushumni ham uy egasiga hadya qilib ketgan Komiljon Otaniyozov, Sherali Jo‘rayev kabi jo‘mardlik yetishmaydi. Shunday emasmi?
Xo‘sh, oddiy muxlisga (o‘sha sizni ko‘klarga ko‘tarayotgan, boqayotgan xalq vakiliga) bunday iltifot ko‘rsatmas ekansiz, nega sizning tanobingizni tortib qo‘yishi mumkin bo‘lgan tashkilotlar xizmatiga boraverasiz? Demak tilingiz qisiq joyi bor, qo‘rqasiz va yanayam qizig‘i puldan ham kattaroq, mukofot, himoya, obro‘ kabi nimadir ilinjidasiz. Shunday ekan endi e'tirozga na hojat?!
Och qolganingiz to‘g‘risidagi qichqiriq esa hech bir tog‘oraga sig‘maydi. Toshkentning qoq markazida yuritilayotgan va hamisha gavjum bo‘lgan restoranlaridagi bir taomning yarim narxiga har qanday viloyatda kekirib yuborish mumkin edi. E, qoyil sizga!
