Мумиёнинг ёши тахминан икки минг йилга тенг. У юнон-юнон ёки Мисрдаги эллинлар даврига алоқадор (эрамиздан аввалги 100-йил ва эрамизнинг 100-йили ўртасида).
1901 йилда қолдиқларни Стенфорд университетининг асосчиси ва магнат Леланд Стэнфорднинг рафиқаси сотиб олган. 1906 йилдаги зилзила натижасида картонаждан (картондан, қоғоздан ясалган буюмлар) тайёрланган саркофаг жиддий зарар кўрди.
2018 йилнинг баҳорида мумиё парчалари талабалар томонидан музей маданияти курси доирасида ўрганилди. Иккала бўлакда ёзувлар аниқланди, улар кейинчалик мисршунослар ва қадимги Миср ёзуви бўйича мутахассислар томонидан таржима қилинди. Маълум бўлишича, марҳум аёлнинг исми Сенчалантос бўлган, матннинг бир қисмида эса шундай ёзилган: «Унинг исми ҳар куни ёшариб борсин». Мактубнинг услуби мутахассисларга мисрлик аёлнинг ўлими ҳақида аниқ маълумот олишга имкон берди - эрамиздан аввалги 30 йиллар. Ўша пайтдан бери сақланиб қолган матнлар камдан-кам ҳолларда археологлар томонидан топилади.
