Uzoq kutilgan dam olish kuni edi. Uzoq kutilgan rejamga kirishdim, kunning qoq yarmida uxlash uchun cho‘zildim. Endi ko‘zim ilinganda eshik do‘mbiradek urildi. Ortidan qo‘ng‘iroq ham chalindi. Birpas uyqusirab yotdim. Lekin qo‘ng‘iroq shunchalar shiddat bilan va ustma-ust chalinardiki, borib ochmasam, eshikni buzib yuborishadigandek edi go‘yo.
Ochganimda qo‘shnining ham eshigi taqillatilayotganini eshitdim. Pod'yezdda yo‘g‘ongina bir ayol paket bilan birga bir to‘da qog‘oz ushlab turardi. Opa salom-alikni ham yig‘ishtirib, maqsadga o‘tdi:
– SESdanmiz, hozir tarakan (suvarak desam tushunmaydi deb o‘yladi shekilli) ko‘payib ketgan. Biz dori tarqatib yuribmiz. Narxi 20 ming. Olishingiz kerak.
Opa kichkina shishachadagi ko‘kimtir suyuqlikni silkiganicha qo‘lidagi qog‘ozlarni tutqazdi:
– Mana hamma hujjatlar. Bo‘laqoling, shoshib turibmiz.
– Qaysi tashkilotdanmiz dedingiz?
– Shahar SESidanmiz.
– Qo‘ng‘iroq qilsam bo‘ladimi ishxonangizga, raqamini bera olasizmi?
– Bugun dam olish kuni, ishxonada hech kim yo‘q. Dorini oling, keyin telefon qilaverasiz.
– Bu doringizga ishonch bormi?
– Ana, sertifikati turibdiku.
– Men ishxonangizdan aniqlayman avval. Hozir, telefonimni olay.
Opa mendan pul chiqishiga ko‘zi yetmadi shekilli, qog‘ozni tashlaganicha shart ortiga burildi.
U ketgach, qog‘ozga tikildim. Kseronusxaning keseronusxasining kseronusxalaridan biri bo‘lgan bu qog‘ozda hatto yosh bola ham topa oladigan nomuvofiqliklar juda ko‘p edi.
Avvalo qaysidir bir sertifikat ustidan kompyuterda qo‘pol tarzda ishlov berilgan.
Ishlab chiqaruvchi sifatida «Bayyer» kompaniyasi ko‘rsatilgani holda kompaniya joylashgan davlat deya Yaponiya ko‘rsatilgan (Ma'lumot o‘rnida: «Bayyer» Germaniyada joylashgan).
Allambalo sertifikatning o‘rtasida katta qilib «Infektsialist» deb yozilgan va bu «infeksionist» degan so‘zning yangi muqobili bo‘lsa kerak.
