Hisobotga ko‘ra, O‘zbekistondagi bolalarning aksariyati kam daromadli oilalarda yashaydi. Kambag‘allikning eng yuqori darajasi bolalar orasida, bolalarni tarbiya qiluvchi kattalar hamda 80 yosh va undan yuqori bo‘lganlar orasida kuzatiladi.
«Bolalar uchun ajratiladagan nafaqa pulini bosqichma-bosqich ko‘paytirib borish davlat xarajatlarini keskin oshirmagan holda bola puli oladiganlar sonini oshirish imkonini beradi.
Kelajakda malakali ishchi kuchiga ega bo‘lish uchun O‘zbekiston bugun bolalar va yoshlarga investitsiya kiritishi kerak. Bolalar uchun nafaqa puli oilada bola tarbiyasi va rivojlanishi uchun zarur muhitni hosil qilishda muhim ahamiyatga ega. Bola nafaqasi inson kapitalini rivojlantirish uchun zarur», – deyiladi YUNISEF hisobotida.
Prognozlarga ko‘ra, 2030-2040 yillarda O‘zbekistonda mehnatga yaroqli aholi soni tarixdagi eng yuqori ko‘rsatkichga chiqadi.
«Inson kapitalining sifat nuqtayi nazardan yuqori bo‘lishi esa bu davrda ijtimoiy-iqtisodiy rivojlanishda sakrashni amalga oshirish imkonini beradi», – ta'kidlangan hisobotda.
Ko‘rsatilishicha, kam ta'minlangan oilalar farzandlarining maktabgacha ta'limdan foydalanish ehtimoli tengdoshlariga qaraganda 1,4 baravarga kam.
Nogironligi bo‘lgan bolalarning ta'lim olish imkoniyati esa tengqurlarinikidan sezilarli farq qiladi: 7-15 yoshdagi nogironligi bo‘lgan bolalarning 13 foizi maktabga bormaydi, nogironligi bo‘lgan yoshlarning uchdan bir qismi ta'limning biron shaklida ishtirok etmaydi.
YUNISEF hisobotida O‘zbekistonda bolalar va yoshlar uchun ijtimoiy himoya tizimining samarasiz ekani sabablari ko‘rsatilgan.
Unga ko‘ra, bola parvarishi bo‘yicha nafaqa yoki bolali oilalar uchun nafaqa qisqa vaqt davomida beriladi. Mahallalar nafaqa mablag‘larini ko‘p sonli oilalarga taqsimlashga majbur bo‘lishadi. Ammo ko‘plab oilalar nafaqa olishga haqdor bo‘lsa-da, mablag‘ yetishmasligi tufayli yoki nafaqa ololmaydi, yoki uzoq vaqt navbat kutib qoladi.
