Umidvorlik holatidamiz. Ustoz jurnalistlar özbek jurnalistikasi buguni, muammolar va zarur islohotlar haqida
|21:09 / 28.06.202035 03114 min
Kun.uz muxbiri kasb bayrami munosabati bilan Özbekistondagi bir guruh ustoz jurnalistlarni yöqladi va ularning bugungi kun jurnalistikasi borasidagi fikrlarini söradi. Katta avlod jurnalistikasi vakillari öz fikrlarini quyidagi ikki savolga javob beriş orqali ifodalaşdi:
1. Jurnalistikaning bugungi qiyofasini qanday körasiz va undagi asosiy muammolar nimalardan iborat?
2. Özbek jurnalistikasi qanday islohotlarga muhtoj deb hisoblaysiz?
1. Dunyo bir azaliy maromda yaratilgan va yaşaydiganday, yaxlit va muştarakdir. Havoning bir neça darajaga isişi muzliklar erişiga va ummonlar sathi kötarilişiga, dunyo xaritasi özgarişiga olib kelyapti. Bir insonning Yaratgan insonga harom qilgan luqmasini – körşapalakni yeganidan paydo bölgan bir tojlivirus butun insoniyatni larzaga solmoqda. Xuddi şunday Özbekiston jurnalistikasi ham özbek jamiyatining hayotidan ayro emasdir, mamlakat ahvoli bilan çambarças boğliq.
Jurnalistikaning yuz yildan ziyod yaqin tarixi ham şu jamiyat ahvoliga muştarakdir. Çorizm davridagi Stolipin islohotlaridan söng paydo bölgan umidlar Davlat dumasi a'zosi bölgan Behbudiylar va jadidlarni yuzaga çiqargandi. Şu bilan birga, Oktabr töntarişini yetiltirdi. Özgarişlar umidi Çölpon-u Qodiriylarni oldinga çiqardi, ammo asta-sekin inqilobdan bölgan umidlar puçga çiqdi – qatağon-u ta'qiblar boşlandi va jadidlar qirğinga uçradilar.
Keyin Xruşçyovning «ili-miliq» islohotlari, şaxsga siğinişga qarşi otaşin sözlari, «Ötkan kunlar» va «Tong sirlari»ning oçiq öqiy boşlanişi yangi umidlar paydo qildi, ammo yana avtoritarizm boş kötardi va uzoq muddatli turğunlik davri boşlandi.
Mixail Gorbaçyovning oşkoraligi yana jamiyatni va jurnalistikani uyğotdi, gazetalar millionlab adadda çiqa boşladi, yangi jadidlar paydo böldi va ular mustaqillikni tayyorladilar. Ammo mustaqillikka erişganimizdan söng tört-beş yil içida yana yakkahokimlik va şaxsga siğiniş yillari boşlandi, oşkoralik uyğotgan navbatdagi jadidlar yo qamaldi, yo yurtni tark etdi, yo sukutga çömdi.
Va nihoyat, 2016 yil oxiridan yana «yangi islohotlar» davri boşlandi. Yangi prezident Şavkat Mirziyoyev oşkoralikka, islohotlarga da'vat etdi. Bugungi jurnalistika ana şu umidvorlik holatidadir. Bir qism men va siz singari romantiklar, jurnalistlar va blogerlar bu islohotlarga işonyapmiz va yana bir qadar oldinga çiqdik, «ortga qaytiş nuqtasi» ötilganidan umid qilyapmiz. Yana bir toifa hali hammasi avvalgi holiga qaytadi, bu xalq demokratiyani istifoda eta olmaydi, eskiça qaraşli kuçlar özini önglab oladi, deb poylab ötirişni afzal körmoqdalar.
Mavzuga oid
Men özgarişlar bölişiga işonadiganlar tomonidaman şu bugungi holimda va bu sönggi imkoniyat deb bilaman.
Jurnalistika rivoji uçun nimalar kerak?
Eng avvalo, siyosiy iroda kerak. Bu iroda davlat rahbari Şavkat Mirziyoyev tomonidan aytilmoqda va qayta-qayta da'vat etilmoqda. Agar bu siyosiy iroda bölmaganda, bugungi aytilayotgan haqiqatlarga imkon bölarmidi?!
Ikkinçidan, OAV böyiça qonunlar takomillaşuvi lozim. Masalan, tuhmat va haqorat jinoyat qonunçiligidan çiqarilişi lozim (şu yil yanvarida AOKA prezident qarori asosida Özbekiston Respublikasining Jinoyat kodeksidan tuhmat va haqorat uçun ozodlikdan mahrum etişni çiqarib taşlaş böyiça qonun loyihasini işlab çiqqandi - tahr). Bu qonunbuzarliklarning ma'muriy va fuqarolik kodekslarida bölişi yetarlidir. Söz uçun, fikr uçun qamoq jazosi bölişi mamlakatda fikr erkinligiga heç qaçon yöl bermaydi. Biror-bir taraqqiy qilgan, madaniy xalqda va davlatda bunday modda mavjud emas, u faqat avtoritar va totalitar davlatlarda qolgan. Uni mansabdorlar tanqiddan qörqqani uçun uşlab turadi va xalqqa esa şunday deydi: «Nahotki, sizga gazetada yoki internetda tuhmat yo haqorat qilişsa va jazosiz qolsa?!».
Avvalo, jazosiz qolmaydi – ma'muriy va fuqarolik kodekslariga köra jazolanadi, jarima tölaydi, OAV yopilişi mumkin, qolaversa, OAV qonunçiligiga köra yolğon ma'lumotlarga raddiya qilinadi va fikrlarga javob bera oladi. Faqat söz uçun qamoq jazosi bölmaydi, xolos. Agar bir jurnalist sözi uçun qamalar ekan, qolgan minglab jurnalistlar tanqiddan tiyiladi, jim ötirişni yoki maqtaşni afzal köradi. Maqtov esa «tiz çökib qilinadigan qaroqçilik»dir.
Uçinçidan, OAV menejmenti bozor iqtisodi şaroitiga ötişi kerak. Qonunçilikka köra, istalgan sohaga sarmoya kirita olasiz, lekin OAV sohasida çegara bor, nizom jamğarmasida xorij sarmoyasi 30 foizdan oşmasligi kerak, bevosita biror matbuot xorijdan mablağ jalb eta olmaydi, avval «umumiy öra»ga – Fondga tuşişi kerak va u kimga berişni hal qiladi. Sarmoyador esa muayyan, aniq loyihaga pul beradi. Köryapsizki, matbuot sohasi bozor iqtisodining raqobat şaroitiga kira olmaydi. Tuşunaman, bu çeklovlar avvalgi «qörquv davri»dan qolgan. Jamoatçilik fikriga xorij ta'sir ötkazmasin deyilgan. Biz endi adolatli va halol iş yuritsak, nimadan qörqamiz?!
Törtinçidan, aynan xalqning oşkora fikrlaşi va ongli qarorlar qabul qilişi – haqiqiy barqarorlik va xavfsizlikning asosidir. Ongsiz olomon – xavfsizlikning duşmanidir.
2. Albatta, özbek jurnalistikasi jiddiy islohotlarga muhtojdir. Davlat, jamiyat va inson – bir muştarak ijtimoiy organizmdir. Jurnalistikaning özi alohida liberallaşa olmaydi. Masalan, odamning qöli yeçilsa-yu, oyoği boğliqligiça qolsa, u yura olmaydi yoki oğzi oçiq bölsa, gapira olsa-yu, burni yopilsa, nafas ololmasa, qay holga tuşadi...
Jurnalistikaning söz erkinligi şaroitida rivojlanişi davlatdagi ma'muriy-siyosiy islohotlarga boğliqdir, mediabiznes, ya'ni jurnalistika menejmenti yuksalişi, çinakam moliyaviy erkinligi yurtda real raqobat şaroiti yaratilişiga, monopolistik iqtisod örniga haqqoniy bozor munosabatlari qaror topişiga boğliqdir, ya'ni iqtisodiy baquvvat bölişi uçun muxlisi köp bölişi kerak, muxlisi köp bölişi uçun haqiqatni yozişi va yoza olişi kerak, haqiqatni yozgandan keyin omonlikda yaşaşi qonun ustuvorligiga, adolatga boğliqdir. Adolat esa insonparvar qonunlar yaratilişiga, ya'ni mustaqil parlamentga boğliq, bunday parlament esa erkin va haqqoniy muqobillik asosidagi saylovlarga ehtiyoj sezadi. Şunday erkin parlament qabul qilganlarga rioya etilişi uçun faqat qonunga itoat qiladigan huquq-tartibot tizimi va mustaqil sud tizimi lozim.
Köryapmizki, bularning barçasisiz faqat jurnalistikaning özini rivojlantirib bölmaydi.
Xurşid Döstmuhammad:
1.Jurnalistikamizning bugungi qiyofasini çiziş uçun yorqin böyoqlarimiz juda oz. Bugungi muammolar ildizi – 30 yillik daraxtlarning mevasi hisoblanadi. Bu daraxtlarni asrab-avaylab suğorgan, parvariş qilgan maslahatgöylar, yöl-yöriq körsatuvçilar aybdorlar safini boşqarib turişibdi. «E, baraka topgurlar, şunça yöl-yöriq körsatdik, soha orqaga ketsa ketmoqdaki, röşnolik körayotgani yöq, kelinglar, bas qilaylik!» demadi-ya, birortasi, loaqal insof, diyonat nuqtayi nazaridan.
Jurnalistlarimiz-çi? Boş muharrirlarimiz-çi? Öşa «dono» yöriqnomalarga vatanparvarlik, mustaqilparvarlik tönini kiydirib bajonidil ijro etdilar. Ozgina diyonati, ğururi köz yummaganlargina qoğoz-qalamni yiğiştirdilar.
Keng omma esa tomoşabinlikdan nariga ötmadi. Bu nimasi? Matbuot ham, TV ham şunaqa közböyamaçi böladimi, deb aytolmadi. Toqat qila-qila oqibati milliy matbuotimiz ahvoli şu köyga tuşdi.
30 yilda yöqotilgan obro‘-e'tiborni 3-4 yilda tiklaş albatta oson köçmaydi. Lekin şunisi aniqki, ayni paytda prezident boşlayotgan islohotlar natijasi ommaviy axborot vositalari töla emin-erkin faoliyat yuritişiga boğliqdir!
Öşa qattol şöro davrida Rossiyadan, Latviya, Litva, Estoniya, Ozarboyjon, Gruziyadan gazeta-jurnallarga obuna bölardik. Qölma-qöl öqirdik. Bahslaşardik. Xulosa çiqarardik. Birorta sonini olmay qolsak, suriştirardik, izlardik.
Endi-çi? «Falon gazeta nega çiqmayapti? Piston jurnal nega töxtab qoldi?» degan gapni eşitmaymiz. Şu qadar ojizlik, noşudlik!..
Kimda-kim gazeta-jurnalni öqimasa öqimay qöya qolsin, bu uning didi, saviyasi, dunyoqaraşi, madaniyati belgisi. Lekin ijtimoiy tarmoq, bloger hali tölaqonli jurnalistika emas. Ular ham kerak, zarur. Ijtimoiy tarmoq, bloger topsin, körsatsin, voqif qilsin, yozma jurnalistika tahlil qilsin, tuşuntirsin, yönaltirsin. Şu tariqa, bir-birini töldirsin. Mana, yeçim qayerda!
Matbuotni öqimaslikka da'vat etuvçi vazir yoki hokimga işonib bölmaydi axir, jamiyatning ma'naviyatini, taqdirini!
Borni yöq qiliş emas, bordan bor qilişni öylaylik.
Oliy va örta maxsus ta'limi vazirligi mutasaddilarining topqirligini qaranglar: respublikamizdagi bir neça oliy öquv yurtlarida jurnalistika fakultetlari oçildi. Quvondik, olqişladik. Özbekiston davlat jahon tillari universiteti tarkibida 20 yildan buyon (!) faoliyat yuritayotgan, muayyan tajriba orttirgan, ilmiy salohiyatni şakllantirgan, har qanday oliy öquv muassasasi ğururlanişga arziydigan talabalar yetiştirgan xalqaro jurnalistika fakulteti faoliyati boşqa yönalişga ixtisoslaştiriş bahonasida tugatildi. Qani mantiq? Qani milliy manfaat? Qani, sohaning öziga xos nozik jihatlarini tuşuniş, anglaş?!
Yangi taşkil etilgan fakultetlar ÖzDJTUning xalqaro jurnalistika fakulteti erişgan tajribani, salohiyatni jamlaguniga qadar... sohaning ahvoli nima keçadi?
Bu kabi savollarga javob yöq...
2. Jamiyatda öqituvçining, murabbiyning izzat-e'tibori eng yuqori örinda turmoği kerak. Şifokorlar ham şu qatori. Ayni çoğda jurnalistika va jurnalistlarninng obro‘-e'tibori ularnikidan kam bölmasligi kerak. Unutmaylik, boşqa barça sohadagi ahvol milliy jurnalistika önglangan taqdirdagina yaxşilanadi, izga tuşadi, natija beradi.
Davr tubdan özgardi, bu imkoniyatdan unumli foydalanmasak, uning uvoliga qolamiz. Özini hozirgi yangilanişlarga munosib, loyiq körmagan zahmatkaş oqsoqol hamkasblarimiz yoşlarga yöl oçişlari, piravordida kasbimiz kelajagiga xizmat qiladi. Kasbimizni sevasizmi, uning taqdiriga befarq emasmisiz, marhamat, ayni tantilik, jömardlik ayyomi muntazir, Sizlarga! Işoning, yoş avlod vakillari siz-u bizdan yaxşiroq, savodliroq, unumliroq, foydaliroq işlay oladilar!
Milliy jurnalistika fani salohiyati ayançli ahvolda. Nazariy asos puxtalanmaguniga qadar uning amaliyoti haminqadarligiça qolaveradi. Endilikda har qanday taraqqiyot ilmiy zamini puxta sohalardagina gullab-yaşnaydi. Bu – aksioma!
Qulman Oçil:
1. Jurnalistikaning - ommaviy axborot vositalarining, şakl-şamoyili, nufuzi va kelajagi internet naşrlar bilan boğliq ekani bugun ayon haqiqat. Kuni keça köpçilik ularga «bevoş bolaning ermagi» deb qarardi. Endi eng yuqoridan quyigaça – hamma hisoblaşadi. Tongdan şomgaça katta-yu kiçikning nigohi - «şu dilbarning moviy közlarida»: qani, köraylik-çi, olamda nima gap?
Kuni keça axborot maydonida yakkaş ot surib yurgan axborot agentliklari, gazeta-jurnallar, tele va radio kanallar xolislik, tezkorlik, dadillik va rang-baranglikda internet naşrlar-u blogerlarga uloqni berib qöya boşladi. Qarasa, holi tang. Birin-ketin saytini oçib, borini kengaytirib, ijtimoiy tarmoqlarga özini urdi. Mudom «şakar sepilgan şirin xabarlari» kamayib, «xaridorgir» mahsulotlari köpaya boşladi. Ana endi, «akang qarağay» deb turgan internet naşrlar-u blogerlarga qarang: ortidan ot dupirini eşitib, qamçisini qölga olmasami! Raqobat!
Bu jarayonni faqat ilmiy texnika sohasidagi yutuqlarga boğlovçilar, beozor aytganda, yanglişadi. Ayni yutuqlarning zamirida, eng avvalo, mamlakatimizda oçiqlik va demokratiya tamoyillarining mustahkam qaror topayotgani, ommaviy axborot vositalari sohasida amalga oşirilayotgan islohotlarning yuksak samaralari mujassam. Samaraki, qadamlari tobora kengayib va tezlaşib borayotgan yangi asrning, şitobi baland zamonning yöl-yöriği, talablariga monand.
2. Jamiyatda islohotni qalam ahli, xususan, jurnalistlarning yordamisiz amalga oşirib bölmaydi. Bu ham ayon haqiqat. Jurnalistning xolis sözi hammaga, ayniqsa, turiş-turmuşi yuzaki, loqayd amaldor qavmiga yoqmasligi tayin. Qoni qaynaydi. Lekin ular ham ança hovuridan tuşib qoldi. Inçunun, jamiyatimizdagi eng dolzarb muammo va kamçiliklarni birinçilardan bölib dadil kötarib çiqqan va çiqayotgan internetçi hamkasblarimizdan minnatdor bölişimiz kerak. Adolatga va haq sözga taşna xalqimizning olqişi-yu duosini olganlar va olayotganlar şular. Boşida ne bir kaltaklar singan va sinayotganlar ham şu fidoyi yoşlar. Ha, aynan, yoşlar!
Bunday yoşlarimiz safi muttasil kengayib borişidan davlatimiz, jamiyatimiz, xalqimiz va ommaviy axborot vositalarining özlari ham juda-juda manfaatdor. Jurnalistika sohasidagi eng katta muammo - ana şu manfaatdorlikdagi mutanosiblikka putur yetmasa bölgani. Yuksaliş sari yuz tutgan davlat, zabunlikdan voz keçgan jamiyat va ilm-ma'rifatga intilgan xalq doim öz jurnalistlarini har tomonlama qöllab-quvvatlaydi.
Bizni şu saodat endi aslo tark etmasin!
Kun.uz kasb ayyomi bilan sohaning barça jonkuyar ustozlarini yana bir bor tabriklaydi.