«Film suratga olish tik jarlikdan pastga tushish degani emas, balki tog‘ yonbag‘irlaridan yuksaklikka ko‘tarilishdir», degan edi buyuk rejissyorlardan biri Alfred Xichkok. Ammo bugungi kunda suratga olinayotgan aksariyat «kinoasar»lar jarlikdan pastga qulayotganini va yo‘qlik qa'rida izsiz g‘oyib bo‘layotganini ko‘rish mumkin.

Qolaversa, bugun kino san'atidan mafkuraviy-psixologik qurol sifatida foydalanilayotgani ham hech kimga sir emas.

O‘tgan hafta Mass-media fondi raisi Komil Allamjonov aksariyat telekanallarimizda asosan xorij seriallari namoyish etilayotgani, milliy seriallar esa deyarli yo‘q ekani haqida fikr bildirdi va bu – bugun e'tibor qaratilishi, hal qilinishi lozim bo‘lgan muhim masala ekanini ta'kidladi.

«…Seriallar tomoshabin ongiga to‘g‘ridan to‘g‘ri ta'sir ko‘rsatuvchi kuchli vosita hisoblanadi. Agar uning me'yori bo‘lmasa, bu ketishda ideologik suverenitetimizni yo‘qotib qo‘yishimiz hech gap emas», – deya o‘z xavotirini bildirdi fond raisi.

Xo‘sh, bu xavotir qanchalik o‘rinli? Xorijiy seriallar o‘zbek auditoriyasiga qay darajada xavf solmoqda? Bu xavfning oldini olish uchun nima qilishimiz kerak? Xorijiy seriallarni ko‘rib «diydasi qotgan» avlod ertaga kim bo‘ladi?

Boshqa tarafdan, taqiqlar ish beradimi? Har tomonlama sifatli milliy seriallarni yaratish uchun oldimizda qanday to‘siqlar turibdi? Jahon ekranlariga chiqa oladigan milliy seriallarni yaratish bizga nima beradi? Bu vazifaning uddalanishi davlatimiz iqtisodiyoti va imijiga qanday ijobiy ta'sir o‘tkazishi mumkin?

Albatta, ushbu savollarning har biri alohida mavzu. Ularning barchasi ilmiy va amaliy jihatdan asoslangan tadqiqotlarni, fikr-mulohazalarni talab qiladi. Bugungi maqolamizda esa kirish qismi sifatida turk serialchiligiga oid qator muhim ma'lumotlarga e'tibor qaratamiz.

Turk seriallarini «yotvolib» tomosha qiladigan faqat bizmi?

Otabek Tillayev

Turkiya hozirga kelib AQShdan keyingi eng ko‘p serial sotuvchi ikkinchi mamlakatga aylangan.