Darxonbek «Osmondagi bolalar» loyihasiga bergan intervyusida dasturlaşga kirib kelgani, yirik kompaniyalarga işga kirişi qanday keçgani haqida gapirib berdi.

«Ota-onam – öqituvçi. Ular men uçun eng zör investor»

— Dasturlaşga qiziqişim maktab davridan ham avvalroq bölgan. Kiçikligimda dadam kompyuter olib kelganda Paint'da rasmlar çizardim. Excel, Word'ni zör bilardim. Ota-onam öqituvçi bölganliklari uçun şu dasturlarda ularga öquv materiallarini tayyorlab berardim.

Maktabda 9-sinfda informatika fanidan HTML böyiça darsda veb-sayt yozganman. Samsung Galaxy S3 va iPhone 4S telefonlari taqqoslangan jurnalni sayt qilganman. Şundan keyin HTML menga juda ham yoqib qolgan. Öşa paytlarda bir akam Linux'da işlardi. U hatto siçqonça işlatmasdi, hamma işni klaviaturada juda tez qilardi. Uni juda zör dasturçi deb öylab, havas qilganman, unga öxşamoqçi bölganman.

Kollejda öqib yurganimda algoritmlar böyiça MDH davlatlari orasidagi olimpiadada qatnaşganman. Heç qaysi topşiriqni işlay olmay, uyalib çiqib ketganmiz. Şunda sohani çuqur örganiş kerakligini tuşunganman. Toşkentga kelib, S++ dasturlaş tilini öqiganman. Bu menga juda yoqqan. Kelasi yil yana öşa olimpiadada qatnaşib, yarim finalga çiqqanmiz va menda motivatsiya paydo bölgan. Keyinçalik turli tanlovlarda qatnaşib, şu sohaning içiga kirib ketdim.

Informatikadan respublika olimpiadasida qatnaşganman, lekin yuta olmaganman. Yutmaganim ham bir tomondan yaxşi bölgan, yutganimda balki bu sohaga kirmasdim. Öşanda Toşkent şahrida Janubiy Koreyaning Inha universiteti oçilişini, u axborot texnologiyalari böyiça mutaxassis tayyorlaşini eşitganman. U paytda TATUga kirişni orzu qilib yurganmiz, INHA men uçun Harvard, Oksforddek bölgan. Öqiy olmasam kerak deb öylaganman. Çunki pul yöq, IELTS yöq. Lekin iştiyoq bor. Universitetning özidagi tayyorlov kursida yarim yil qatnaşib, keyin öqişga kirganman.

Dadam – fizika-matematika, onam – rus tili va adabiyoti öqituvçisi. Örtaça oylik budjetimiz öşanda 300 dollar atrofida bölgan. Öqişimning yillik kontrakti esa 2,5 ming dollar. Juda qiynalganmiz. Oilada tört farzandmiz. Kontrakt tölaş qiyin bölgan, lekin ota-onam pul muhim emasligini, asosiysi bilim ekanini bilişgan. Ota-onam men uçun eng zör investor deb hisoblayman. Toğalarim ham ziyoli odamlar. Ular uy-joyga emas, odamlarga, ta’limga investitsiya qiliş kerak, deb ota-onamga aytişgan.

Öqişning birinçi yilida ta’limdan qoniqmaganman. Çunki men oddiy kollejdan çiqqanman, Inhada esa hamma darslar ingliz tilida böladi, unda yaxşi litsey, maktablardan kelgan bolalar bor edi. Ikkinçi yil birinçi semestrdan keyin kontrakt tölaşga umuman pulim qolmagan va öqişni taşlaş haqida öylaganman. Şunda ham ota-onam, toğalarim öqişni davom ettirişga köndirişgan. Şunçalar jahl qilib, heç narsaga qaramay, butun borliğimni öqişga berib öqiganmanki, talabalar orasida eng yuqori ballni olganman. Va keyingi semestrda bepul öqiş uçun grant yutib olganman.