«Sharoit plyus» NNT imkoniyati cheklangan fuqarolar huquqlari va manfaatlarini himoya qilish bilan shug‘ullanadi. Tashkilot imkoniyati cheklangan farzandi bor onalar bilan suhbatlar o‘tkazmoqda. Loyihaning birinchi sonida Nazira Sobirova o‘zining onalik mashaqqati, farzandlariga mehri haqida hikoya qiladi. Nazira opa uzoq yillar maktabda ishlagan, hozir nafaqada.
«O‘sha paytlari vrachlar kam edi...»
O‘g‘iloy o‘rtancha qizim, uning bir opasi va bir singlisi bor. Hozir ular turmushga chiqib ketishgan. O‘g‘iloy oilamizdagi eng erkatoy farzand bo‘lgan. U katta qizimdan so‘ng uzoq muddatdan keyin tug‘ilgan, ancha kutilgan farzand.
O‘g‘iloyni juda ardoqlaganimiz sabab jismoniy imkoniyatida kamchiliklar borligini ancha payt sezmaganmiz. 1 yoshga to‘lgach, u shamollab qolgandi va shifoxonaga olib borganmiz. O‘shanda jismoniy rivojlanishda nuqsoni borligini, bo‘ynini yaxshi tutolmasligini sezganmiz. O‘shandan beri qizimizning sog‘ligi uchun, uning harakatlarini ko‘paytirish uchun tinmasdan kurashib kelyapmiz.
O‘sha paytlarda bolalar shifokorlari juda kam edi. Kamharakat bolalarni kim ko‘rib qo‘yishini bilmaganmiz. Bizga «qizingizni bolalar nevropotologi ko‘rishi kerak» deyishgan. Bu mutaxassislikdagi shifokorlar ham kam edi. Shuning uchun qizimni 3 yoshdan boshlab davolatishni boshlaganmiz. Davolanishlardan so‘ng 5 yoshdan so‘ng O‘g‘iloy yura boshlagan.
«Bolasini tashlab ketganlarni ham ko‘rdim...»
Allohga behisob shukr, qizimga otasi mendan ham ko‘proq mehribon. Imkoniyati cheklangan bo‘lsa ham, uni baxtli qiz deb hisoblayman. Sababi bolamni doimiy davolatishlar davomida turli holatlarni ko‘rdim, shifoxonalarda davolatdik: ota-onalar bolalari imkoniyati cheklangan bo‘lgani uchun tashlab ketishganiga, moddiy muammolar tufayli farzandini davolata olmaganiga ham guvoh bo‘ldim.
Biz O‘g‘iloyga doim mehr berganimiz uchun, hammamiz yaxshi ko‘rganimiz uchun uni baxtli qiz deb hisoblayman.
«Ko‘p narsadan voz kechishimga to‘g‘ri kelmadi...»
