O‘zbekiston Nogironlar huquqlari to‘g‘risidagi xalqaro konvensiyani ratifikatsiya qildi. Bu – nogironligi bor shaxslar huquqlari faollaridan iborat turli onlayn guruhlarda bayram sifatida kutib olindi.

Ratifikatsiya necha yillardan beri yechilmay kelayotgan muammolar hal qilinishiga turtki bo‘ladi, deb umid qilinyapti.

Masalan, O‘zbekistonda ishlay oladigan nogironligi bor shaxslar 346 mingdan oshiq. Ammo ularning 7 foizigina rasmiy ravishda ish bilan ta'minlangan.

Nogironligi bor shaxslarning ish topish ehtimoli nogironligi bo‘lmagan shaxslarga nisbatan qariyb 4 baravarga kamroq.

Yoki, jismoniy jihatdan ishlay olish imkoni ko‘proq bo‘lgan eshitishi zaif fuqarolarning ham atigi bir foizi ish bilan ta'minlangan. Nogironligi bor bolalarning ta'lim olishida ham yetarlicha muammolar bor, pandemiya esa buni yanada aniq ko‘rsatdi.

Aynan shuning uchun ham xalqaro konvensiya ratifikatsiya qilinishi ishsizlik, ta'lim va boshqa qator muammolarni yechishga turtki, asosiy dastur bo‘lishidan umid qilinmoqda.

“Imkoniyatlar cheklanishiga sabab – tanadagi nuqson emas, jamiyatdagi notenglik”

Dilmurod Yusupov, Buyuk Britaniyaning Sasseks universiteti, Taraqqiyot tadqiqotlari instituti doktoranti:

— Konvensiya ratifikatsiya qilinishi bilan, birinchi navbatda, nogironlikning qonuniy ta'rifi tubdan o‘zgardi. Afsuski, bizning milliy qonunchiligimizda nogironlik insonning tana funksiyasi buzilishiga tenglashtirilib kelingan. Hatto oxirgi qabul qilingan “Nogironligi bo‘lgan shaxslarning huquqlari to‘g‘risida”gi