Biz kundalik hayotda eshitadigan tovushlar shu qadar ko‘pki, ko‘pincha ularning hammasini eshitaverishdan charchaymiz.

Lekin atrofimizda shunday odamlar borki, ular eshitishmaydi, biz ham ularni eshitmaymiz, ya'ni ularning ko‘pchiligi gapirolmaydi ham. Lekin ularning ham o‘z tili bor, ular shu tilda gaplashishadi, muhokamalar qilishadi, fikrini ifoda etadi.

Shuningdek, ular bizni tushunishadi, ular bizga yaqin, ular biz bilan bitta shaharda, bitta mahallada, bitta ko‘chada, ehtimol, bitta shift ostida yashaydi.

Biz ularni shunchaki kar-soqovlar deb bilamiz. Aslida, ular biz bilan bir xil. Ular boshqalar kabi o‘qishi, ishlashi mumkin, lekin ularga bizday bo‘lishga, bir xil ishlashga, bir xil sharoitda yashashga aynan biz – sog‘lomlar imkon bermayapmiz.

«Ularning qo‘l-oyog‘i butun, tilanchilikdan ko‘ra ishlashni xohlashadi»

Shu sababli bugun O‘zbekistonda 35 ming nafar kar-soqovlarning atigi 1 foizi ish bilan ta'minlangan, xolos.

«Kar-soqovlarni ish bilan ta'minlash esa juda og‘ir masala. Sababi ularning tilini tushunadiganlar juda kam.

Ularning qo‘l-oyog‘i butun, ular tilanchilik qilishdan ko‘ra ishlashni xohlashadi», – deydi O‘zbekiston nogironlar uyushmasi raisi Oybek Isoqov.

Oybek Isoqov

Yaqinda «Nogironligi bo‘lgan shaxslarning huquqlari to‘g‘risida»gi qonun qabul qilindi (qonun 2021 yil 16 yanvardan kuchga kiradi). Unda 20 kishidan ko‘p odam ishlovchi tashkilotda nogironlar uchun 3 foizlik alohida kvota ajratilishi nazarda tutilgan.

Oybek Isoqovning so‘zlariga ko‘ra, bunga oid norma azaldan bo‘lgan, ammo amalda deyarli ishlamagan.

«Mehnat birjasiga borilsa, ularga ham umumiy vakansiya ko‘rsatiladi, lekin umumiy vakansiya orqali ishga borishsa, nogironligini ko‘rib, biz bu o‘ringa odam olib qo‘ydik, deyishadi», – deydi O‘zbekiston nogironlar uyushmasi raisi.