135 йилдирки ушбу хиёбон Чорсу қадимий бозоридан Тошкентнинг географик маркази ва тимсоли мақомини олиб қўйди. Янги русча шаҳарнинг марказий майдони сифатида ўйланган хиёбон ўз ичида шаҳарнинг воқеа-ҳодисаларга тўла бўлган энг янги тарихини қамраб олди, деб ёзмоқда Kommersant.uz.
Тасаввур қилинг – хиёбон ўзининг унча узоқ ўтмишга эга бўлмаган тарихи давомида олтита номни ўзгартирди, икки бора пиёдалар ўтиш йўлагига айланди, унинг марказида эса ўнлаб турли ҳайкаллар бир бирини ўзгартирди.
Хиёбон 1882 йилда Константин майдонида, Москва ва Кауфман шоҳ кўчалари кесишмасида М. Г. Черняев ташаббуси ва архитектор Н. Ф. Ульянов лойиҳаси бўйича қурилди ҳамда Константин номини олди. Аввалига у қатнов ҳудудининг бир қисми бўлган. Хиёбонни эркаклар ва аёллар гимназияси, давлат банки ва ўқувчилик семинарияси ўраб турган.
Бу ерда 1882 йилда ўз ўлимидан сўнг биринчи Туркистон генерал-губернатори Константин Петрович фон Кауфман дафн этилган.
1901 йилда Тошкентда “Туркистон кўргазмаси” бўлиб ўтди, унинг учун шарқона услубда бир неча павильонлар қурилди. Улардан бири, архитектор А. Л. Бенуа муаллифлигидагиси советлар даврида гул дўконига айлантирилди ва хиёбон марказида 1990-йилларга қадар турди.
1913 йилда хиёбон марказида «Константин Петрович фон Кауфман ва Ўрта Осиёни забт этган қўшинларга» бағишланган ҳайкал очилди, шундан сўнг хиёбон Кауфман номи билан атала бошланди.
1917 йилги инқилобдан сўнг рус империячиларига қўйилган ҳайкал йўқ қилинди, бироқ ҳайкал композицияси турган гранитли асос сақланиб қолинди. Асосга байроқ қадашди, атрофида эса октябрь ҳодисалари вақтида қўлга киритилган замбараклар ўрнатилди. Бу ўзига хос ер инқилоб учун курашчилар Хотираси, деб аталди, хиёбоннинг ўзи эса 1918 йилда Мария Спиридонова номини олди, кейинчалик у Инқилоб хиёбонига алмаштирилди. Мария Спиридонова асли Тамбов шаҳрилик инқилобчи, эсерлар партиясининг етакчиси бўлган. Тақдир ўйинини қарангки, у айнан Тошкентга 1920-йиллар охирида сургунга юборилган.
