Узоқ кутилган дам олиш куни эди. Узоқ кутилган режамга киришдим, куннинг қоқ ярмида ухлаш учун чўзилдим. Энди кўзим илинганда эшик дўмбирадек урилди. Ортидан қўнғироқ ҳам чалинди. Бирпас уйқусираб ётдим. Лекин қўнғироқ шунчалар шиддат билан ва устма-уст чалинардики, бориб очмасам, эшикни бузиб юборишадигандек эди гўё.
Очганимда қўшнининг ҳам эшиги тақиллатилаётганини эшитдим. Подъездда йўғонгина бир аёл пакет билан бирга бир тўда қоғоз ушлаб турарди. Опа салом-аликни ҳам йиғиштириб, мақсадга ўтди:
– СЭСданмиз, ҳозир таракан (суварак десам тушунмайди деб ўйлади шекилли) кўпайиб кетган. Биз дори тарқатиб юрибмиз. Нархи 20 минг. Олишингиз керак.
Опа кичкина шишачадаги кўкимтир суюқликни силкиганича қўлидаги қоғозларни тутқазди:
– Мана ҳамма ҳужжатлар. Бўлақолинг, шошиб турибмиз.
– Қайси ташкилотданмиз дедингиз?
– Шаҳар СЭСиданмиз.
– Қўнғироқ қилсам бўладими ишхонангизга, рақамини бера оласизми?
– Бугун дам олиш куни, ишхонада ҳеч ким йўқ. Дорини олинг, кейин телефон қилаверасиз.
– Бу дорингизга ишонч борми?
– Ана, сертификати турибдику.
– Мен ишхонангиздан аниқлайман аввал. Ҳозир, телефонимни олай.
Опа мендан пул чиқишига кўзи етмади шекилли, қоғозни ташлаганича шарт ортига бурилди.
У кетгач, қоғозга тикилдим. Ксеронусханинг кесеронусхасининг ксеронусхаларидан бири бўлган бу қоғозда ҳатто ёш бола ҳам топа оладиган номувофиқликлар жуда кўп эди.
Аввало қайсидир бир сертификат устидан компьютерда қўпол тарзда ишлов берилган.
Ишлаб чиқарувчи сифатида «Байер» компанияси кўрсатилгани ҳолда компания жойлашган давлат дея Япония кўрсатилган (Маълумот ўрнида: «Байер» Германияда жойлашган).
Алламбало сертификатнинг ўртасида катта қилиб «Инфекциалист» деб ёзилган ва бу «инфекционист» деган сўзнинг янги муқобили бўлса керак.
Шунингдек, «Ёш болалар ва одамларга таъсир қилмайди» деб ёзганлар ёш болалар одамлар қаторига кирмайди, деб ўйлашса керак.
