Собиқ Иттифоқда «катта террор» номини олган қирғинда барча миллатларнинг фикрлайдиган одамлари аёвсиз қирилган. Одамларни қамаш учун кичик сабаблар ҳам етарли бўлган. Агар ҳеч қандай айб топилмаса, терговчилар одамларга «ўлмас айблов»ни тўнкашган: «58-модда». Жиноят кодексининг бу моддаси «революцион фаровонлик»га нисбатан саботаж қилганларни қамоққа тиқиш учун энг кўп қўлланилган. Шундан 58-модда деганда кўпчилик айнан саботажни тушунади.
Ҳар ким ўз ёшлигидаги футболни бошқача яхши кўради. Айниқса 90-йиллар футболини бугунги катта авлод энтикиш билан эслайди. Ўйлаб қоласан киши: ахир ҳар йили янги футболчилар чиқса, нега катталар ҳамон ўша хира кадрлардагина сақланиб қолган футболни мақташади? Бугунги футболчиларнинг қилиқларини кўриб сабабни топгандек ҳам бўласан – у вақтлар футболчилар фақат футбол ҳақида ўйлашган...
Саботаж мавзуси замонавий футболда тез-тез тилга олинади. Бирор жамоа саботаж орқали бирор мураббийни ёки футболчини кетказганини ҳеч ким аниқ фактлар билан исботлай олмайди, лекин футбол кўриб юрган одам футболчиларнинг ҳаракатидан улар ўз имкониятларидан паст ўйнаётганини сезади.
Кеча «Челси» Премьер-Лига 26-турида «Манчестер Сити»га 0:6 ҳисобида мағлуб бўлганини кўрдингиз. «Шаҳарликлар» 25 дақиқа ичида «Челси» дарвозасига 4 та гол уришди. АПЛ тарихида ўзининг энг йирик мағлубиятини қабул қилиб олган «Челси»да Маурисио Саррининг тақдири сўроқ остида қолди. Абрамович уни катта ниятлар билан Англияга олиб келганди, лекин яқинда ўртамиёна «Борнмут»га 0:4 ҳисобида енгилган Сарри энди «Сити»дан олтита гол қабул қилиб олди. Биринчи даврада ҳаммани кетма-кет мағлуб этган, амалдаги чемпион «Манчестер Сити»нинг мағлубиятсиз сериясига чек қўйган «Челси»га нима бўлди? Ёки «саррибол» иш бермай қолдими? Бунга кўп сабабларни келтириш мумкин. Улардан бири саботаж. «Челси» футболчилари бу тарзда мураббийларни «ҳайдашни» қойиллатишади ахир.
Биринчи қурбон – «Иуда»
Англия футболига қизиқадиган мухлислардан «Қайси «Челси» кучли, Моуриньо ярим асрдан сўнг Премьер-Лига тахтига олиб чиққан «Челси»ми ёки Чемпионлар Лигасида ғолиб бўлганими?», деб сўрасангиз, деярли барча 2004 йил Моуриньо қабул қилиб олган «Челси»ни танлайди. Чунки Лэмпард, Терри ва Дрогба кабилар энг зўр даврини бошдан ўтказган ўша «Челси»нинг футболчилари бўрттириш бўлса ҳам, «ғалаба учун майдонда ўлишга тайёр эдилар». 2012 йил инқироз ҳолатида бўлишига қарамай Чемпионлар Лигасини ютган «Челси» ҳам ҳурматга муносиб, лекин айнан ўша футболчиларнинг аксари кейинчалик жуда хунук қилиқлар чиқаришди.
Англиядаги дебютидаёқ «Челси»ни кетма-кет икки марта Премьер-Лига ғолиблигига олиб борган Жозе Моуриньо 2013 йил яна «Челси»га қайтди. Биринчи уринишда кучли учликка кирган Жозе иккинчи мавсумда (2014/15) «Челси»ни яна Англия чемпионига айлантиради. Бир қарашда 2015 йил Жозе учун яна топ даражага кўтарилиш йилидек кўринганди, лекин айнан ўша йил у учун «Челси»даги охиргиси бўлди.
