Халқимизнинг кўп яхши хислатлари бор, аммо улар қаторига, афсуски, табиатни асраш фазилати ҳали қўшилмаган.

Буни, масалан, Тошкент кўчаларини кезиб, йўлакларда, ариқларда ётган маиший чиқиндилар мисолида кўриш мумкин. Ёки дарахтлар шафқатсизларча кесилаётганидан бефарқлик ҳам шундан дарак.

Урналар етишмаслиги, дарахткесарларга қонун ишламаётгани каби омилларни инкор этиб бўлмайди, тўғри, бироқ атроф-муҳитни жуда бир эъзозлайдиган халқмиз дейиш ҳам муболаға бўлади.

Асосий муаммо – бу мавзуга ҳеч ким жиддий қарамаслигида

Экофаол, “Тозалик фаришталари” лойиҳаси муаллифи Мўтабар Хушвақтова одамларнинг табиатга муносабати ўзгармаса, бу кетишда 10 йил ичида Ўзбекистон чиқиндихонага айланишидан хавотирда.

“Шаҳардан чарчаган одамлар тез-тез тоғ ёнбағирларига чиқишади. Чунки фақат у ерда чиройли тоза ҳаво, табиат бор. Лекин уларнинг орқасидан бир халта ахлат қолади. Натижада ўша жойлар ҳам бир неча йилда ахлатхонага айланади. Ва бизда дам олиш учун жойнинг ўзи қолмайди”, – дейди у.

Мўтабар “Тозалик фаришталари” лойиҳасини 4 йилдан бери амалга оширади. Унинг айтишича, бошида бу лойиҳа кўпчиликка ёққан. Ҳозир бу мавзуга эътибор сусайган. Шундай бўлса-да, бу мавзу ҳақида гапиришдан тўхтамаслик керак.

“Атроф-муҳит тозалиги ҳақида ОАВда тинмай бонг уриш керак. Бу мавзу қаердадир юмор, қаердадир жиддий кўринишда ёритилиши керак. Асосий камчилик – бу мавзуга ҳеч ким жиддий ёндашмаслигида: на давлат, на одамлар. Аввало одамлар ахлатни саралашни ўрганиши керак, бу жараён секин кетиши мумкин, лекин, албатта, натижасини беради”, – дейди Мўтабар.

Кодексдаги деярли ишламайдиган моддалар

Ўзбекистонда атроф-муҳитни ифлослантирганлик учун жарималар белгиланган. Маъмурий жавобгарлик тўғрисидаги кодекснинг 82-, 91-, 123-моддаларида чиқиндини ташлаш бўйича нормалар белгилаб қўйилган. 82-моддага мувофиқ, муҳофаза қилинаётган табиий ҳудуд режимини бузиш 1,1 млн сўм миқдорида жаримага сабаб бўлади.