Xalqqa nafi tekkan amaldorgina şu xalqning çin vakilidir 

Matbuotda keyingi ön beş yil içida şunga amin böldimki, har bir sohada uçraydigan muammo bizning sohada ham talaygina ekan. Ya'ni, aholining ommaviy axborot vositalariga bölgan qiziqişi susayib ketgan. Ular orasida gazeta-jurnallarni öqiydigan yoşlar qatlami nihoyat darajada kam. Şunga yaraşa savodxonlik darajasi ham haminqadar. Oliy ta'lim muassasasini jurnalist mutaxassisligini davlat granti asosida tugatib, suhbatdan ötayotgan sobiq talaba mamlakatning eng yirik naşrlaridan biri töğrisida umuman eşitmagan. Bu töğrisida u savol berganlarning özidan javob olgaç, xabardor böldi. Aholining aksariyat qismida matbuot töğrisidagi fikr salbiy. Buning sababi oddiy çunki, ayrim bosma naşrlarda deyarli bir xil mavzular, öşa balandparvoz rukndagi maqolalarning çop etilişi muammolarning yoritilmasligi kabilar şular jumlasidan.

Aytgança, jurnalistika ta'lim yönalişidagi murabbiylar bu ketişda yaqin orada feleton janri yöq bölib ketişini başorat qilgandi. Başoratlar özini qisman bölsa-da oqlayapti. Bu ketişda jurnalist suriştiruvi ham “Muştum”dan naryoğiga ötmaydi. Yaqinda bir tanişim mendan nega falonçi davlat naşri, bölmasa ham, oldi-qoçdilarni yozib tursa-da, buning ustiga narxi osmon bölsayam tiraji katta, odamlar sotib olaveradi, deb söradi. Men unga bu gazeta oldi-qoçdilarni çop etgani bilan deyarli har bir sonida aholining murojaatlarini örganib, bu böyiça javob yöllayotgani, falon joyda oçilgan yangi korxona töğrisida kiçkina bir ixçam xabar berib, bu naşrni “sariq matbuot” deb atayotganlarga öxşab, katta-katta sahifalarni şu kiçik korxona uçun sarflamayotgani, eng muhimi sarlavha qöyişda xalqçil sarlavhalarga urğu berayotgani, yana bir jihati majburiy obuna uyuştirmasligi haqida aytdim.

Endi muammoni uşbu yilga nima dahli bor, deyişingiz mumkin. Albatta, dahli bor. Afsuski, boşqalarni “sariq”qa çiqarayotgan obunaboz naşrning boş muharririga “Ey, baraka topgur, bir xil qolipdan foydalanişdan bezmadingmi, faqat maqtaşni emas, odamlarning dardini ham yoz. Ularni örgan”, deb köringçi, nima javob olar ekansiz.

Samarqand viloyatida istiqomat qiluvçi ismi şarifini sir tutişimni söragan bir ayol hovlisining yöli ustiga uy-joy qurayotgan akasini bu yöldan qaytariş maqsadida davlat interaktiv xizmatlar portaliga bir neça bor murojaat qilganiga qaramay, Kattaqörğon tuman davlat arxitektura va quriliş bölimidagilar masalani ijobiy tomonga hal qilmasdan, turli bahona-vajlarni keltirib, aka-singil kelişib olinglar deb, ayolga nisbatan bosim ötkazib, bizga qöl qöyib bering, xatni yopişimiz kerak degan. Körib turganingizdek, hokimiyat vakillarining öz işiga bölgan munosabati ana şunday. Singilku, öşa noinsof akani yölga sololmay oxiri murojaat qilişga majbur bölibdi. Xöş, sen nega masalani qonunan körib çiqib, uni hal qilmaysan? Faqat idoraga kelib-ketib yursang böldimi? Öqigansan, davlat seni işga olgan, maoş beryapti. U beva-çi? Maktabni bitirib, katta hayot şu ekanda, deb turmuşga çiqqan. Köp utmay beva qolgan. 20 yoşga tölgan işsiz öğli iş qidirsinmi yoki yöl ustida toğasi bilan janjal qilsinmi?

Boşqa davrada hokimiyatda işlaşini peş qiladigan, bu kabi mansabdorlar oddiy xalq oldida maoşi kamligini rökaç qilib, nolişdan naryoğiga ötmaydi. Işga kelganda ularning munosabatini körib haqiqiy ahvolni baholayverasiz. Mahallada: “— Nega portalga yozasiz? Özimga kelsangiz, hal qilib berardim. Şartmidi şunday qiliş? Şarmanda qildingiz odamni. Qöying-ey, kutmagandim sizdan.” Mahalla raisining oldiga boraverib, işi bitmagan oddiy fuqaroning portalga murojaatidan keyin rais bilan salomlaşişda olgan javobi şunday edi. Bunaqa holat kam, deb öylaysizmi? Afsuski, sanab adoğiga yetiş qiyin.

Aziz zamondoş, bugun portaldan kelayotgan topşiriqlarni kutib emas, yengni şimarib, odamlar bilan köproq muloqotda böliş, ularning dardi bilan hisoblaşiş, aholi oldida turgan muammolarini imkon darajasida ijobiy hal etişni bir söz bilan aytganda, xalqqa nafimiz tegişi kerakligini esdan çiqarmaylik, Mana şu yurt meniki, uning xalqi mening xalqim deb yaşaş har birimizning burçimiz. Şundagina avlodlarga bizdan obod vatan qoladi. 

Akbarjon Abduraimov