Dunyodagi eng badavlat kishining turmush o‘rtog‘i - Makkenzi Bezos tarixi

Makkenzi o‘rta maktabdan keyin Xochis kollejiga o‘qishga kirgan, so‘ngra Prinstonga — adabiyot bo‘yicha Nobel mukofoti sovrindori Toni Morrison rahbarligi ostida badiiy adabiyotni o‘rganish uchun o‘tgan.

Toni Morrison Vogue'ga bergan intervyusida Makkenzi uning Prinstondagi faoliyati davomidagi eng yaxshi o‘quvchilaridan biri bo‘lganini aytgan.

Makkenzi kollejda idish-tovoqlar yuvuvchisi, ofitsiant, kiyim-kechak sotuvchisi, gastronomda kassir, restoranda xostess, kutubxonada ma'mur, ma'lumot to‘plovchi, o‘qituvchi, enaga va Toni Morrisonning ilmiy assistenti bo‘lib ishlashga ulgurgan.

O‘qishdan keyin u ishga — DE Shaw investitsiya kompaniyasiga ilmiy xodim lavozimiga joylashgan. Uning bo‘lg‘usi turmush o‘rtog‘i va Prinstondagi do‘sti Jyeff bu vaqtda firma vitse-prezidentlaridan biri bo‘lib, uni birinchi bo‘lib suhbatdan o‘tkazgan. Keyinroq ayol uni tushlikka taklif qilgan.

Uch oydan keyin ular unashtirilgan, yana uch oydan keyin - turmush qurishgan, 1994 yilda esa ishdan bo‘shab, Sietlga Amazon'ni ishga tushirish uchun yo‘l olishgan. Makkenzi Amazon'ning ilk xodimlaridan biri va yosh kompaniyaning hisobchisi bo‘lgan.

Jyeffning Vogue'ga aytishicha, u ba'zan mehnat ta'tili vaqtida tunlari uyg‘onib ketib, turmush o‘rtog‘i vannada o‘zining birinchi romani ustida ishlayotganini ko‘rardi. Oxir-oqibat "Lyuter Olbrayt tekshiruvi" yozilgan va 10 yildan keyin chop etilgan.

Makkenzi u uchun oila adabiyotdan muhimroq ekanini aytgan: "Uchinchi farzandimiz dunyoga kelganidan keyin ham yozish, ham yaxshi ona bo‘lish qiyinligi, ishlarning haddan ziyod ko‘pligini tushunib yetganman".

2005 yilda Makkenzining ilk romani Amerika kitob sovrinini qo‘lga kiritdi. U ikkinchi - "Qopqon" romanini yaratayotib, asar tugallanmasidan eriga ko‘rsatmaslikka qaror qildi - bu uni ishlashga bo‘lgan ishtiyoqini yanada oshirardi.

Makkenzining Vogue'ga ma'lum qilishicha, bu murakkab qaror bo‘lgan, chunki eri uning uchun eng yaxshi o‘quvchi bo‘lgan.

Hech nimaga chalg‘imaslik uchun Makkenzi o‘zining kichik kvartirasida ishlagan — o‘sha yerda ishlab, keyin bolalarni maktabdan olishga borardi.

"Vaziyat shunday edi: ishimni qancha erta tugatsam, shuncha tez u bilan bo‘lishishim va o‘zim o‘ylab topayotgan barcha personajlar haqida so‘zlashishim mumkin edi. So‘nggi uch oyda ular men uchun shu qadar muhim ahamiyatga ega ediki, bolalarni avtomobilda olib kelayotib, qahramonlarimdan biri haqida o‘ylab, birdaniga yig‘lab yuborishim ham hech gap emasdi", - deydi u.

2013 yilda "Qopqon" chop etilishi bilan Makkenzi Amazon bilan nashriyot bitimini imzolashdan bosh tortgan.

Makkenzi har kuni yozishga harakat qiladi. Seattle Metropolitan nashriga bergan intervyusida u shunday deydi: "Men tasavvurimdagi odamlarni doim qo‘llab-quvvatlashim, hayotimda ularga joy ajratishimga to‘g‘ri keladi. Eng yaxshisi, uyqudan erta turib, birortasi bilan gaplashmasimdan avval ishlashga ulgurganimda, shu bois mening ishlash uchun ikki mahal vaqtim bor: bolalar uyg‘ongunga qadar va ular maktabga ketganidan keyin".

Weidenfeld and Nicolson nashrida chop etilgan intervyusida esa Makkenzi shunday deydi: "Qopqon"ni o‘qish vaqtida kitobxonlar nimalarni his qilishi kerakligi borasida aniq tasavvurlarim yo‘q - men ularning shunchaki zavq olishini va bu hikoya ular uchun yetarlicha real hamda kuchli bo‘lib chiqishini va ehtimol, ularning qarashlariga ta'sir o‘tkazishini xohlardim".

"Kitoblarda menga eng yoqadigani - yozuvchi tasavvuri bilan kitobxon shaxsiy tajribasining o‘zaro ta'siri. Men 10 yil avval mutolaa qilgan kitobimni olib, unga mutlaqo boshqacha ko‘z bilan qarashim mumkin, zero bu vaqt ichida o‘zim o‘zgarganman va endi ilgari e'tibor qilmagan narsalarimga e'tibor qarataman", - deydi yozuvchi.