2018 yil, fevral. «Kun.uz» ijodiy guruhi Jizzax viloyatiga safar qilmoqda.
Zomin tog‘laridan tushib, cho‘llar oralab kirdik. Navbatdagi manzilga qosh qorayganda yetib keldik. Toshloq va tuproq bo‘ylab avtomobilda harakatlanish juda qiyin va juda sekin edi.
528 xonadonda 3 mingdan ortiq kishi yashaydigan «Tinchlik» qishloq fuqarolar yig‘inidagi «Tinchlik» qo‘rg‘oni zulmatga cho‘mgan.
Tunni shu joy aholisi bilan bir xil sharoitda, izg‘irin qish kunida hech qanday isitish moslamalari bo‘lmagan uyda o‘tkazib, tonggacha chidadik.
Ko‘chalarni aylanamiz. Yuzlari sovuqdan, shamoldan, ko‘mirdan qorayib ketgan kishilar, yosh yigitlar to‘p-to‘p yig‘ilib, zaifgina quyosh nurida isinib turadi.
Bu joy aholisining boshidagi yagona o‘y - qishdan omon, sovuqda qotib qolmasdan chiqish bo‘lib turibdi.
Markaziy ko‘chalardan biri. (Bu yerda shuni yo‘l sifatida qabul qilishadi).
Bu 477 o‘quvchi qatnaydigan Abu Rayhon Beruniy nomidagi 52-o‘rta maktab (xarobalari).
Yigirma birinchi asrda odamlar shunday uylarda yashamoqda. (Bu joydagi ikki uyning birida shu manzaraga duch kelamiz).
(Texnika xavfsizligiga rioya qilinmagani tufayli baxtsiz hodisa ro‘y berishini kutasizmi?)
Ichimlik suvi kelsa keldi, yo‘qsa, yomg‘ir-qor suvini ichaverishadi. (3000 kishi uchun bitta nuqtada ichimlik suvi kunning ma'lum soatlarida tarqatiladi, kimgadir yetadi, kimdir ovora bo‘lib qaytib ketadi).
