Hammaning o‘z haqiqati bor, deganlari shudir balki…
Hozir hokim haqida gapirmoqchiman. Endi u sobiq… Ertalab vafot etgani haqida o‘qidim.
A'zamxon Bahromov Samarqand viloyatida hokim bo‘lgan. Bir necha yilga qamalgan. Turli mish-mishlar, gap-so‘zlar yurardiki, u kishi hech qachon «chiqmaydi». Yo‘q, chiqdi. Bir muddat Qo‘shrabotda va so‘nggi vaqtlarda Kattaqo‘rg‘on tumanida ishlayotgandi.
Shu odam haqida ikki og‘iz. Fikrim A'zamxon Bahromov haqida biroz iliq tuyulsa, ikkilanmang. Choy ichadigan darajada tanishligim yo‘q. Hatto u kishining hozir ham nima sababdan, qanday xastalik bilan vafot etganini bilmayman.
2007 yilning kuz oylari, Bahromov viloyatda hokim edi. Akamda diniy ilm bor, o‘sha paytlarda ham madrasada o‘qirdi, ham Samarqanddagi bir majmuada qorovullik qilardi. Yarim tunda qadamjo darvozasi qattiq taqillaydi. Akam chiqib qarasa, to‘rt-besh chog‘li odam. Qolganlari oldindagisiga hurmat ko‘rsatib turibdi.
Akamning holati hokimni qanoatlantirmaydi. Boshyalang, paypoqsiz kalishda va mulozamatni bilmaydigan odam kimga ham yoqardi.
Majmua ichiga kirgach, hokim yon-atrofga qaraydi. Kimdir tilovat qilishi kerak. «O‘qishni bilasanmi?» so‘raydi akamdan. Akam qiroat qiladi. Bahromovning qiyofasi o‘zgarib boraveradi va tilovat qilayotgan yigitchaga yaqinroq surilib kelaveradi. Majmuani tark etarkan, qorovulni «siz»lashga o‘tgandi. «Ilm egalarini, ayniqsa, madrasada tahsil olayotganlarni qo‘llashimiz, hurmat qilishimiz kerak, ishxonamga o‘ting», deb chiqib ketadi.
Shu joyga kelganda, akasi hokimning yoniga borgan ekanda keyinchalik deb o‘ylamang, akam Bahromovni keyin qaytib ko‘rmagan ham.
O‘ylayapman, hokim yarim tunda diniy majmuaga nega boradi? Nega tilovat eshitgisi keladi?
Ikkinchi voqea. O‘tgan yili Kattaqo‘rg‘on tumanida press-tur o‘tkazildi.
To‘liq tafsilotini gapirib o‘tirmayman. Muloqot davomida Bahromov Erkin Vohidov ijodiga mansub she'rdan o‘qidi. Yoddan. Va bir gapni aytdi: «O‘lim bilan yuzlashgan odamman. O‘laman, deb o‘ylovdim. Ammo taqdir ekan, Alloh yana menga imkoniyat berdi, rahbar bo‘ldim. Endi boshqacha yashab bo‘lmaydi. Umrimning so‘ngigacha yaxshilik qilib yashashga, yordam so‘rab kelgan, muhtoj insonlarga ko‘mak berib yashashga ahd qildim» dedi u.
Yaxshi odam ekan, deb qo‘ydim.
