U oliy ta'lim tizimida so‘nggi yillarda erishilgan muhim ijobiy o‘zgarishlarni e'tirof etgan, jumladan, bitiruvchilarni oliy ta'limga qamrab olish darajasi 2016 yilgi 9 foizdan 2020 yilda 25 foizga yetgani, ta'limning bakalavriat, magistratura va sirtqi shakllari uchun kvotalar oshirilib, kechki ta'lim shakli joriy etilganini qayd etib o‘tgan.
Shu bilan birgalikda, davlat va jamiyat boshqaruvida, ayniqsa joylarda professional kadrlar tanqisligi, aholi sonining o‘sish sur'ati, oliy ta'lim tizimi infratuzilmasi va salohiyatining joriy holati navbatdagi va fundamental o‘zgarishlarni taqozo etayotgani ta'kidlangan.
«Birinchidan, oliy ta'lim tizimini izchil nomarkazlashtirish, davlat nazorati va ishtirokini keskin qisqartirish, ma'muriy mustaqillik bilan cheklanmasdan, akademik mustaqillik berish uchun jiddiy qadamlarni qo‘yish kerak. Vazirlikning ta'lim sifatini va davlat shartlari ijrosini nazorat qilish funksiyasini saqlab qolgan holda, ma'muriy boshqaruv funksiyalaridan voz kechish kabi irodali qarorlar qabul qilinishi kerak. Vazirlik ixcham va yuqori professional tarkibga ega bo‘lishi va muvofiqlashtiruvchi rolni bajarishga o‘tishi lozim.
Ikkinchidan, masofaviy ta'limni to‘liq joriy qilish vaqti ham keldi. Buning uchun yetarli infrastrukturalarni yaratish, qonunchilik va protseduralarda masofaviy ta'limga keng yo‘l ochish, o‘quv yurtlari undan keng foydalanishlari uchun shart-sharoitlarni yaratish zarur. Bu bitiruvchilarni oliy ta'lim bilan to‘liq qamroviga erishish masalasini keyingi 10-15 yilda emas, 3-5 yil ichida hal etish, qolaversa, oliy o‘quv yurtlarining to‘lov-shartnoma miqdorini optimallashtirish imkonini ham beradi.
Uchinchidan, oliy ta'lim xizmatlari bozorini yaratish maqsadida barcha ishtirokchilar uchun tushunarli, teng va adolatli shartlarni joriy qilish zarur. Davlat tomonidan qo‘yiladigan shartlarini bajara oladigan, qonunchilikka amal qilishga tayyor barcha ishtirokchilarga sohaga investitsiya qilish imkoniyati yaratilishi kerak.
To‘rtinchidan, ta'lim standartlarini qaytadan ko‘rib chiqish, ta'lim sifatini nazorat qilishning zamonaviy boshqaruv yondashuvlarini joriy qilish lozim. Kerak bo‘lsa, buning uchun dunyoning nufuzli universitetlaridan boshqaruvni rivojlantirish bo‘yicha maslahatchilar, menejyerlarni yollash, eng asosiysi hukumat tomonidan zarur mablag‘lar ajratilishi zarur.
Qolaversa, vazirlik oldida oliy ta'limni mehnat bozori bilan bevosita bog‘lash, diplomlar beriladigan yo‘nalishlarni qayta ko‘rib chiqish, ilmiy salohiyatni oshirishni rag‘batlantirish bilan bog‘liq qator mashaqqatli vazifalar ham turibdi.
