Samarqandlik Zafar Abdurahimov 39 yoshda, ikki farzandning otasi. Qo‘yliq dehqon bozorida qariyb 15 yildan buyon aravakashlik qilib, bir necha o‘n minglab insonlarning hojatini chiqarmoqda. Taqdir taqozosi bilan bir qo‘lidan ayrilgach ham tushkunlikka tushmadi. O‘rnidan turib, kurashda davom etdi. Hozir ham qora qozonni qaynatish uchun oilasidan uzoqda mehnat qilyapti. Qahramonimizning hayot hikoyasini o‘zidan eshitamiz.
«Bir qo‘limni Moskvada yo‘qotdim...»
Samarqand viloyati, Toyloq tumanidanman. Yoshim 39da, oilaliman, ikki qizim bor. Qo‘yliq bozorida aravakashman. 13 yildan beri shu ishni qilaman. Moskvadagi mebel zavodida ishlayotgan vaqtim bir qo‘limdan ayrilganman. Bundan oldin o‘zim yashaydigan joyda mardikorlik qilib yurdim. Yoshim yetganidan keyin Rossiyada bir yil ishladim, uncha o‘xshamadi. Asosan qurilishda ishladim. Qaytib kelganimda uylanish vaqti kelib qolgandi, ko‘p jo‘ralarim uylangan ekan. Uylanishga pul to‘plash uchun yana Rossiya tomon chiqib ketdim.
Moskvada o‘zim tanish-bilish orttirdim, turli joylarda ishladim. Mebel zavodiga ishga joylashdim. U yerda 5-6 oy yaxshi ishladim. Odatiy ish kunlarining birida yog‘och qirqadigan uskuna oldida ishlayotganimda ehtiyotsizlik tufayli qo‘limdan ayrilib qoldim. Moskvada davolanishimga zavod rahbariyati qarashib turdi. So‘ng Samarqandga qaytib keldim. Bu yerdayam davolandim.
O‘sha kunni eslagim kelmaydi. Bu voqea bo‘lganiga 15 yil bo‘ldi, 23 yoshda edim. Voqea sodir bo‘lgandan keyin uydagilarga xabar berdim. Faqat opam va akam bilardi, onamga aytmagandim. Qaytib kelganimdan keyin bilgan. Farzandining bunaqa ahvoldaligini ko‘rish har bir ona uchun juda og‘ir. Ona-da baribir.
«Bir qo‘lim bilan boshqa ish qilolmasdim»
Qo‘limdan ayrilib, uyga qaytganimdan keyin ancha vaqt bekor qolib ketdim. Samarqandda men qila oladigan ish bo‘lmagach, Toshkentga keldim. Bir odam meni aravada non tashishga olib ketdi. Bozorga kirib-chiqib yurganda aravakashlardan ish haqida so‘rab yurardim. Keyin tavakkal qilib, Qo‘yliqda aravakashlik qilaman, dedim. Chunki ortga yo‘l yo‘q edi. Bir qo‘lim bilan boshqa ish qilolmasdim. Odatda sahar soat 03:00 da ish boshlanadi. Kechasi soat 22:00 gacha ishlagan vaqtlarim ham bo‘ladi. Orada 2-3 soat dam olib, arava ustida biroz mizg‘ib olamiz.
Ba'zida ertalab soat 6-7 larda chiqib ketishim mumkin. Tong sahardan ish boshlashimizga sabab ertalabdan bozorga savdogarlar o‘z mahsulotlarini olib kelishadi. Bozor ichiga narsalarini olib kirish uchun aravakash yollashadi. Soat 07:00 gacha savdogarlarlarning mahsulotlarini rastalargacha olib boramiz. Ishonchli savdogar-mijozlarimiz bor. O‘z vaqtida haqimizni berishadi.
