Uchuvchilik va “Dreamliner” orzusi haqida
— Uchuvchilar sulolasidanman. Uchuvchi bo‘lishimga shu kasbda uzoq ishlab pensiyaga chiqqan rahmatli bobom sababchi bo‘lgan. Dadam ham shu kasbda ishlab nafaqaga chiqqan. Yoshligimdan uchuvchi bo‘lishga qiziqish bo‘lgan va o‘qib harakat qilganman.
2016 yildagi katta o‘zgarish “Boeing 787 Dreamliner” samolyoti keldi. Bu biz uchun katta o‘zgarish bo‘lgan, bungacha men “Il-14” samolyotida uchardim. “Drimlayner”ni orzu qilganman, 114dan keyin “Boeing 757” va “767” samolyotlarida uchganman. Ulardan keyin mana “Dream” samolyotlarida uchish orzumga yetdim. Yana bir orzum – shunaqa katta samolyotlarda kema sardori bo‘lib uchish.
11 yil maktabni o‘qigandan keyin tibbiy ko‘rikdan o‘tganmiz. Keyin psixologiya tekshiruvlaridan o‘tgach, 3ta – matematika, rus tili va ingliz tili fanlaridan imtihon topshirganmiz. Imtihonlarni muvaffaqiyatli topshirgach, 2007 yilda Sankt-Peterburg milliy fuqarolik aviatsiya universitetiga o‘qishga ketganmiz. 5 yillik o‘qishni bitirib, 2012 yilda O‘zbekiston aviakompaniyasiga ishga joylashganmiz.
Maoshga keladigan bo‘lsak, kompaniya har bir uchuvchi bilan shartnoma tuzadi va o‘sha shartnomadagi kelishuvlar bo‘yicha bizga maosh ajratiladi. Aynan summasiga keladigan bo‘lsak, buni aytolmayman.
Ilk parvoz – hayajon va qo‘rquvni yengish
— Birinchi parvozim kursant paytimda Urganch aeroportida bo‘lgan. Hayajon va qo‘rquv albatta bo‘lgan, yengishga keladigan bo‘lsak, birinchi parvozda qo‘rqqanmiz ham, hayajon ham bo‘lgan – bular sekin-asta vaqt mobaynida o‘tib ketgan.
Uchuvchi uchun eng qiyin va eng yaxshi damlar
Har bitta reysdan zavqlanaman. Samolyotni yumshoq qo‘ndirganda yo‘lovchilar minnatdorchilik bildirganidan katta motivatsiya olaman.
Ishimning eng qiyin jihatlari – tizimda nosozlik ro‘y berib qolishi mumkin, bir joyga uchib ketayotgan bo‘lsak, ob-havo yaxshi bo‘lmasligi mumkin... O‘zimdan kelib chiqib aytadigan bo‘lsam, unaqa nosozliklar bo‘lmagan. Bunday vaziyatlarni bartaraf etishni mashg‘ulotlarda mashq qilamiz.
