– Alişer Uzoqov hozirda nimalar bilan maşğul?

– «Sevimli» telekanalida faoliyat yurityapman. Kuzatişlarimga köra, özbek kinosi biroz jonlangandek nazarimda. Bunday xulosaga kelişimga sabab bir neçta katta loyihalar va sinov jarayonlarida iştirok etiş uçun takliflar böldi. Ularda iştirok etdim. Şu bilan birga, doimiy izlaniş va öqib-örganiş jarayonidamiz.

– Yaqinda xorijdan keldingiz deb eşitdik...

– Töğri, yaqinda qaytib keldim. Bilasizmi, uzoq yillardan beri qöşiq kuylamay qöygandim. 4-5 ta ijod namunalarini tayyorlab qöygandim, ammo ular könglimga ötirmagani uçun e’lon qilmagan edim. Fikrimça, qöşiqda eng muhim narsa bu – söz. Şu safarga ketişdan oldin köpgina adabiyotlarni izladim. Safarga bir hafta qolganida Şerzodbek ukamiz bilan körişib qoldim. Unga ketişimni, ğoyam borligini, agar işlarim öxşab qolsa, biror qöşiq suratga oliş niyatida ekanimni aytdim. U könglimga ma’qul kelgan musiqani yozayotganda öqib turgan kitobimni yana bir varaqlagandim, izlagan misralarimni topdim. Bu – Haydar Şeroziyning ğazali edi. Uni yaqin orada muxlislar e’tiboriga havola etamiz.

– Siz haqingizda berilgan ta’riflarda 4-5 ta kasbning nomini uçratiş mumkin. Qöşiqçi, aktyor, futbolçi, şarhlovçi... Bu «Ustoz körmagan şogird» iborasiga töğri keladimi yoki «Yigit kişiga qirq hunar oz» maqoligami?

– Qaysidir ma’noda ikkalasiga ham mos tuşadi. Ammo ustozlarim bor. Mahmud aka Raşidov – san’atda öz yölimni topişimda katta hissa qöşgan inson. Valijon aka Umarov – teatrda menga ustozlik qilgan inson.

– Men ma’naviy ustozni nazarda tutgandim.

– Men ustozlarimdan kerakli tahsilni olib böldim. Bu yoğiga öz-özimga ustozlik qilaman desam ham böladi. Suratga tuşgan filmlarim bor. Ammo ularning barçasi ham özim istagandek çiqmagan. «Janob heç kim», «Hayotda», «Tundan tonggaça» kinolari öz talabimga javob bera oladi desam böladi.

– Nima deb öylaysiz, avvallari film va ssenariy tanlamasdan, suratga tuşişga rozi bölganingizning sababi nima? Moddiy manfaatmi?

– Albatta, moddiy jihat ham e’tiborga olinadi. Lekin öşa davr uçun u kinolar ham yomon emas edi. Öz davrida ularning tomoşabini ham köp bölgan. Eng asosiysi, öşa paytdagi kinolar bir tizimga tuşgan va tomoşabin e’tiborini torta olgan edi. Öşa muhitni uşlab qoliş kerak edi nazarimda. Töğri, u filmlar kamçilikdan xoli bölmagan. Ammo bunday paytlarda oqilona qaror qabul qiliş kerak edi deb öylayman.