Iqtisodçi Yuliy Yusupovning “Ipak böyinturuq” maqolasidan keyin “Özbekipaksanoat” uyuşmasi bergan raddiyani ham e’lon qilgan edik. Ammo “Ipak böyinturuq” muallifi mazkur raddiyani raddiya emas, “özi bilan özi gaplaşiş” deb baholadi va uyuşma bayonotiga munosabat bildirdi.

Ipakçilik sohasi muammolariga bağişlangan maqolamdan keyin anonim muallif (raddiya kimga tegişli ekani, qaysi idoraning pozitsiyasini ifoda etayotgani ma’lum emas – tahr.) javob yozib, uni “raddiya” deb nomlagan. Nimayam derdim, bu kabi dolzarb mavzuda muhokama yuzaga kelişini faqat olqişlayman.

Maqolamning muhim nuqtalarini eslatmoqçiman:

1. Özbekistonda oxirgi yillarda pilla yetiştiriş hajmi köpaymoqda: 2017 yilda 12,5 ming tonna edi, 2022 yilda 24,3 ming tonna böldi. Şoyi eksporti (ipak ipi va matosi bilan birga) 2017-2022 yillar oraliğida 30,9 mln dollardan 92,5 mln dollargaça yetdi.

2. 2017 yildan boşlab prezident va hukumat darajasida soha boşqaruvini özgartirişga yönaltirilgan bir qator qarorlar qabul qilindi. Yangi siyosatning markazi – tayyor mahsulot işlab-çiqarişning barça jarayonlarini öz içiga oluvçi (ipak qurti tuxumini yetiştiriş va pilla yetiştirişdan tortib, qayta işlaş va eksportga yönaltirişgaça) ipakçilik klasterlarini yuzaga keltiriş. Bundan taşqari, soha korxonalarining soliq va bojxona yukini, transport xarajatlarini yengillaştirişga, kreditlaştirişni, kasanaçilar mehnatini yaxşilaşga qaratilgan imtiyoz va preferensiyalar berildi.

3. Şu bilan birga, hukumat soha ustidan ma’muriy nazoratni saqlab turibdi: tutzorlar uçun yerlarni özi taqsimlaydi, qayta işlovçi korxonalarning pilla yetiştiruvçilardan pillani sotib olişning majburiy rejalari va narxlarini belgilaydi.

Pilla yetiştiriş böyiça topşiriqlar ikki yöl bilan joylaştiriladi. Klasterlar töğridan töğri yoki “Agropilla” bölimlari orqali:

1) aksar paxta va buğdoy yetiştirişga iqtisoslaşgan fermerlar bilan aloqaga kirişadi va ular bilan töğridan töğri şartnoma tuzadi;

2) kasanaçilar örtasida buyurtmalarni taqsimlaşadi.