Мирали Ғиёсов – Тошкент Давлат ўзбек тили ва адабиёти университети филология факультети 2-босқич талабаси. Айни пайтда 20 ёшда.
Уни университетда ҳамма танийди, ўқитувчиларнинг, талабаларнинг компьютерларида бирор муаммо пайдо бўлса, тезда Миралидан ёрдам сўрашади. Китобхонлик тадбирларига биринчилардан бўлиб таклиф қилишади. Бир сўз билан айтганда, у икки томонлама иқтидорли.
«Ҳар бир одам бир ишни бошлашдан олдин уни эплай олишига, натижа чиқаришига аниқ ишонч ҳосил қилиши керак. Мен ҳам бакалавр йўналишини танлаётганимда қизиқишим шу соҳага эканига ва бу орқали адабиётимиз учун кичик бўлса-да, фойдам тегишига ишонганман», - дейди Мирали Ғиёсов ўзи ҳақида ҳикоя қила туриб.
«Китоб ўқийман», - дейиш урф бўлган... »
«Ҳозирги пайтда «Бўш вақтингизда нима билан банд бўласиз?» деган саволга «Китоб ўқийман», дея жавоб бериш урф бўлиб қолган. Лекин мен учун китобларнинг чинакамига катта аҳамияти бор.
Дадам она тили ва адабиёт ўқитувчиси бўлгани учун оиламизда китобга алоҳида урғу берилган.
Мен аудиокитоблар эшитиб, улар орқали билим олиб олий таълим муассасасига киришга муваффақ бўлдим», - дейди Мирали.
«Компьютер менинг қўлим, оёғим...»
Унинг таъкидлашича, болалигидан компьютерга қизиқиши юқорилиги туфайли техникадан фойдаланишни яхши ўзлаштирган.
«Компьютер менинг қўлим-оёғим. Агар ҳаётимдан компьютер олиб ташланса, жуда кўп ишларим қийинлашиб кетади. Дарслар давомида ёзишим, ўқишим шу қурилма билан боғлиқ.
Айниқса, кўзи ожиз инсон учун компьютер катта аҳамият касб этади», - дейди Мирали.
