Одатда Европа Лигаси қўшимча ёки юпатувчи мақомда бўлади, лекин бу сафар ундай эмас. «Манчестер Юнайтед» учун ҳам, «Вильярреал» учун ҳам совринни қўлга киритиш жуда катта воқеа сифатида қабул қилинади. Ҳар икки клубда ҳам бу учун ўзига яраша сабаблар бор.

«Манчестер Юнайтед» Сульшер қўл остида ўйнай бошлагандан бери йилдан йилга яхшиланиб бормоқда. Биринчи мавсумда АПЛда 6-ўрин, кейин 3-ўрин, ушбу мавсумда эса 2-ўрин қўлга киритилди. Кубок форматидаги турнирларда ҳам «МЮ» илк мавсумда Англия Кубоги ва ЕЧЛда чорак финалларда тўхтатилган бўлса, кейинги йили жамоа учта турнирда ярим финалгача етиб борди. Яримфинал анъанаси ушбу мавсумда ҳам давом этди ва жамоа Англия лигаси кубогининг шу босқичида «Манчестер Сити»га ютқазди. Ниҳоят, бешинчи уринишда Сульшер учун яримфинал тўсиғи забт этилди. Финалдаги ғалаба «Юнайтед»нинг Оле қўл остидаги илк совринига сабаб бўлади ва бу жамоанинг тўғри йўлдан кетаётганини исботлагандек бўлади гўё. Мағлубият эса, янги мавсум бошидан ўзига яраша салбий мерос қолдириши ва совринлар учун курашишда халақит бериши мумкин.

Умуман, «Манчестер Юнайтед» февралдан буён, Европа Лигасининг асосий фаворити сифатида баҳоланиб келаётганини ҳам эътиборга олсак, инглизларда босим бироз каттароқ эканини таъкидлаш керак.

«Вильярреал»да эса, тўғри, босим камроқ бўлиши, еврокубок финали ҳам яхшигина натижа сифатида баҳоланиши мумкиндек, аммо бир қанча сабаблар, бу жамоанинг ҳам фақат ғалаба учун тушиши кераклигини кўрсатади. Биринчидан, жамоа 98 йиллик тарихи мобайнида бирорта ҳам соврин юта олмаган. Агар ҳозир йўқ бўлиб кетган Интертото кубогини (2003, 2004) ҳисобга олмасак, албатта. Бугунги финал «Вильярреал» учун тарихдаги илк катта финалдир. Иккинчидан, клуб ўтган йилги 5-ўриндан сўнг, ёзда трансфер бозорида жуда фаол бўлди, тажрибали Унаи Эмери олиб келинди, Капу, Коклен, Парехо, Фойт, Рульи, Кубо каби футболчилар таркибга қўшилди. Табиийки, мақсад кучли тўртликка кириш, яъни Чемпионлар Лигаси йўлланмасини олиш бўлган. Лекин жамоа Ла Лигада керакли ўринни қўлга кирита олмади, аммо ЕЧЛга чиқиш имконияти сақланиб турибди. «Юнайтед»дан фарқли равишда, ушбу финал «Вильярреал» учун ЕЧЛга чиқиш ўйини ҳамдир. Акс ҳолда, испанлар янги ташкил этилган Конференциялар кубогида тўп сурадилар – бу 7-ўрин учун мукофот эмас, аксинча, кейинги мавсумда оёққа кишан бўладиган турнирга ўхшаб турибди. Ва албатта, Унаи Эмери факторини ҳам унутмаслик керак. Ушбу мураббий Европа Лигасининг «қироли» саналади. У «Севилья» билан қаторасига уч марта ушбу совринни қўлга киритган. «Арсенал» билан уриниши эса финалда «Челси»дан мағлубият билан тугаган.

Тактика

«Вильярреал» икки ўхшаш ҳужумчи ва вингерлар билан стандарт 4-4-2 схемасида ҳаракат қилади. «Юнайтед» эса сўнгги ўйинлардан келиб чиқсак, дастлабки кўринишда 4-3-3, аммо чап қанотдаги Погбанинг марказга яқинроқ тўп суриши, Гринвуд (ёки Рэшфорд) баъзи пайтларда иккинчи ҳужумчига айланишини эътиборга олсак, кўпроқ 4-2-2-2 га яқин. Сульшер Погба ва Фернандешни бир таркибга сиғдириш, шунингдек, Мактомини-Фред тандемини бузмаслик учун айнан шу схемани ўйлаб топди, дейиш мумкин.