Alloh taologa beadad hamdu sanolarimiz, Payg‘ambarimiz Muhammad sollollohu alayhi vasallamga behisob durudu salovotlarimiz bo‘lsin!
Sarlavhadagi savolga qisqa va lo‘nda qilib, «O‘zimiz aybdormiz» deb qo‘ysak bo‘ladi. Lekin mana shu xulosaga kelish uchun bir qancha ma'lumotlarni va hayotiy voqea-hodisalarni o‘rganib o‘tsak, hech ikkilanmay, haqiqatan ham o‘zimiz aybdor ekanmiz, deb xulosa qilishimiz qiyin bo‘lmaydi. Allohga hamdu sanolar bo‘lsinki, mustaqilligimizdan keyin barcha sohalarda keng ko‘lamli rivojlanish, taraqqiyot, yangilanishlar, ijobiy o‘zgarishlar yuz beryapti. Mazkur ijobiy o‘zgarishlarning samarasi o‘laroq, diniy, ma'rifiy, ma'naviy, axloqiy sohalarda ham ancha-muncha natija va yutuqlar yo‘q emas. Keling, gapimiz quruq bo‘lmasligi uchun bir necha misol keltirib o‘taylik.
Kundalik hayotimizdagi turli sohalarda, jumladan, savdo-sotiqda, turli marosimlar o‘tkazishda, oilaviy munosabatlarda biror savol yoki muammo paydo bo‘lsa, ahli ilmlarga murojaat qilish odat tusiga aylanib bormoqda. Bu esa Alloh taoloning «Bilmaydigan bo‘lsangiz, zikr ahlidan so‘rang», degan buyrug‘iga muvofiq bo‘lgani bilan qadrlidir. Zero mustabid tuzum davrida dinimizga nisbatan salbiy munosabat shakllantirilgani tufayli bid'at-xurofotlar ko‘paygandan-ko‘payib, urchib, hamma sohani qamrab olgan edi. Biror muammo paydo bo‘lsa, odamlar tegishli sohadagi mutaxassislarga murojat qilishni unutib, hali folbinlarga, munajjimlarga, bashoratchilar va yana qandaydir jinkashlarga suyanishar edi.
Afsuski, biz din xodimlariga kelib tushayotgan murojaatlarning asosiy qismini oilaviy mojarolar tashkil etmoqda. Bu holning yanada achinarli jihati shuki, ko‘pincha kelin taraf shikoyat bilan keladi. Ularning son-sanog‘i haddan tashqari ko‘p bo‘lgani uchun, shuningdek, deyarli barcha shikoyatlar asosan bir tarafga, ya'ni quda tomonga yo‘naltirilganligi tufayli aniq bir misol keltirmay, mazkur shikoyatlarning umumiy xulosasini aytib o‘taylik.
Bir kelin shunday deb shikoyat qilyapti: «Meni haydab yuborishdi. O‘tirsam o‘poq, tursam so‘poq, sochim supurgi, qo‘lim kosov bo‘lib, qilmagan ishim yo‘q. Hamma narsani o‘rganganman. Pishiriq tayyorlashdan tortib chevarchilik, oshpazlik, hattoki, tibbiyotdan ham xabarim bor. Muomalam ham yaxshi, kattayu kichikni birdek hurmat qilaman, hech qachon biror narsadan shikoyat qilmayman. O‘qimishli, zamonaviy, har taraflama havas qilsa arzigudek kelin bo‘lgan edim. Hech narsadan hech narsa yo‘q, erimning qo‘li yugurdak bo‘lib qoldi. Uradi, bo‘lar-bo‘lmasga haqorat qilib, «sen bo‘lmasang, boshqasi», deb kamsitadi. Vaholanki, uydagi barcha jihozlarni ota-onam qilib bergan, yana hammasi chet elniki, erimning ustidagi sarpolarning hammasi xorijdan alohida buyurtma qilib keltirilgan. Qisqasi, uydagi barcha jihozlarni adajonim olib berganlar. Bu noshukr erimga yana nima kerak ekan, bilmay qoldim».
