​19 dekabr kuni AQSh Prezidenti Donald Tramp amerikalik askarlarni Suriyadan chaqirib olishga qaror qilganini aytdi. Unga ko‘ra, AQSh Qurolli kuchlari «IShID» guruhi ustidan to‘liq g‘alaba qozonib, ularning Suriyada qiladigan ishi qolmagan. Aynan «g‘alaba» mamlakatdan harbiylarni olib chiqishga turtki bo‘lgan omil sifatida ko‘rsatilmoqda. 

Prezident tashabbusini Kongressdagi demokratlardan tortib, «o‘ziniki» bo‘lgan respublikachilar ham tanqid qilishga ulgurdi. 20 dekabr kuni esa AQSh Mudofaa vaziri Jyeyms Mettis iste'fo so‘rab, davlat rahbariga murojaat qildi. Xuddi kutilgan voqea, shunaqa emasmi?  

AQSh tashqi siyosati bilimdoni, Bloomberg jurnalisti Ilay Leykning fikricha, Mettisning oshkora iste'fo talab etishi - uning prezident siyosati bilan kelisholmay qolganidan keyin yuz bermayapti. Balki, bu harakatlar Trampning respublikachilar orasidagi legitimligini shubha ostida qoldiradi. Suriya bo‘yicha bildirilgan qaror esa rasmiy Oq uy doimo intilgan «yangi dunyo tartiboti»ni chilparchin qilib yuboradi. Asosiysi, Vashington endi do‘stlari haqida qayg‘urmaydi. 

Prezident xotirjamlikni saqlab, bosiqlik bilan Mudofaa vazirini ishdan bo‘shatishini ommaga, har galgidek, Tvitter orqali e'lon qildi. Hodisaning bunday ko‘rinish olganini ommaga boshqacha talqin etish ham mumkin: Tramp Mettisning so‘zlariga quloq solmadi va o‘z rejasida sobit. Menimcha ham shunday, u oxiri o‘ylab ko‘rilmagan rejasi bo‘yicha ish qilishni ma'qul ko‘rgan. Aftidan, prezident AQSh harbiylarini Afg‘onistondan ham chaqirib oladi. Negaki, Mudofaa vazirini siyosiy qarorlar kelishmovchiligi emas, bundan ham muhim sabablar Prezident jamoasi safidan chiqishga majbur qilgan. Mettis bu haqda Donald Trampdan iste'fosini so‘rab, zudlik bilan yozib chiqqan maktubida bildiradi. 

«Bir millat sifatida bizning kuchimiz hamkor va ittifoqdoshlarimiz bilan yo‘lga qo‘yilgan tizimda edi... Xavfsizligimizning kafili bo‘luvchi dunyo tartibotini saqlab, uni mustahkamlash uchun qo‘limizdan kelgan barcha ishni uddalashimiz kerak. Bu ishda ittifoqdoshlarimizning metin bo‘lishi bizga qo‘l keladi... Manfaatlarimizga mos bo‘lmagan strategik manfaatni ilgari surayotgan mamlakatlarga nisbatan yakdil va sobit munosabatimizni saqlab qolishimiz kerak»,