Men jarohatlangan futbolchi bilan to‘p talashmayman. Sababi, agar to‘pni olib qo‘ysam, «ha, endi, raqibi jarohatlangan edi-da, deyishadi. Agar yutqazib qo‘ysam, hammaning kulgisiga qolaman. Har ikki holatda ham yutuqda bo‘lmayman», – degandi, tarixdagi qaysidir futbolchi. Penalti ham xuddi shu holatga o‘xshab ketadi. Tepuvchi hech qachon yutuqda bo‘lmaydi.
1999 yil YeChL finalidagi hisobni tenglashtiruvchi gol qanday sodir bo‘lgani haqida ishtirokchilardan biri David Bekhem hikoya qiladi: «Men burchak to‘pini ijro etish uchun tayyorlana boshladim. Bu so‘nggi imkoniyat, aniq ijro etishim kerak edi. Shu payt jarima maydoni tomon yugurib kelayotgan Piter Shmeyxelni ko‘rdim. Yoshligimizda u doim o‘z mashg‘ulotlarda bizni yuqoridan to‘p uzatishga majbur qilardi. Va agar uzatma xato ketib qolsa, qattiq koyib berardi. Biz hammamiz uning jahlini chiqarishdan juda qo‘rqardik. Negadir o‘sha mashg‘ulotlar xayolimdan o‘tdi va yomon pas uzatishga haqqim yo‘qligini angladim».
Bu qandaydir soniyalarda xayoldan o‘tgan fikrlar, ammo ishonsa bo‘ladi. Zero, penaltilar seriyasi deganda, ilk xayolga keladigani Roberto Badjodan JCh-98 turnirida yana bir marta penaltilar seriyasiga qanday yaqinlashgani haqida so‘rashganda, juda juda ko‘p narsalar xayoldan o‘tganini va hatto ba'zilarini eslay ham olmasligini aytib bergandi.
Marat Bikmayev zarbani ijro etayotgan paytda aynan nimalarni o‘ylagani menga qorong‘i, masalan, yaqinda Turkiyadagi mashg‘ulotlardan birida bo‘lib o‘tgan mana bu voqeani ham eslagandir.
Aytib berishlaricha, bir kuni, mashg‘ulotlar yakuniga yetar mahal, Kuper hammani kiyim almashtirish xonasiga chorlaydi. O‘sha paytda Marat Nesterov bilan penaltilarni mashq qilardi va u murabbiyga hech bo‘lmasa bir zarbani amalga oshirishga ruxsat so‘raydi.
- Agar ura olmasang, jarima to‘laysan, - deydi Kuper
- Xo‘p, agar ursamchi?
- Unda mukofot mendan!
Oddiy penalti katta musobaqaga aylanib ketadi. Murabbiylar shtabi Ignatiydan qutqarishni iltimos qilgan, futbolchilar esa, barchasi Marat tomonda, Kuperni «tushirish» uchun muxlislik qila boshlaydilar. Hamma to‘planib olgan, o‘z-o‘zidan, oddiy penalti bosimi bir necha karrasiga ortib ketgandi.
O‘sha zarbani Marat Bikmayev aniq ijro etadi va Kuper yutqazadi.
Bikmayev yuqoridagi voqeadan tashqari, albatta, salkam o‘n besh yil oldingi seriyani, Bahraynga qarshi o‘yinni ham yodga olgandir. To‘g‘risi, avval o‘sha o‘yin mening esimda yo‘q edi, Maratning zarbasi golga aylanmagach, keyin esladim. Uning esa, yodida bo‘lgani aniq. Balki shu tufayli, negadir, Maratning ikkinchi marta ham bizni musobaqadan chiqarib yuboruvchi xatoni amalga oshirgani emas, ikkinchi marotaba ham shu vazifa qarshisiga kelgani, bu mas'uliyatni o‘z zimmasiga olgani haqida o‘ylay boshladim.
