Zamonaviy dunyo axborotning ulkan oqimiga beqiyos darajada bog‘langan. Har qanday xabar, yangilik ommaning diqqat markazida bo‘ladi va uzluksiz izohlar bilan baholanib boriladi. Ayniqsa ma'lumot butun bir davlat, xalq manfaatlariga daxldor bo‘lsa. So‘nggi paytlarda qattiq muhokama, bahs-u munozaralarga sabab bo‘lgan mavzulardan biri bu 2019 yil 10 aprelda imzolangan dori vositalari xaridiga oid maxsus farmon bo‘yicha bo‘ldi. Mazkur farmonning asl mohiyatini xalqimizga yetkazish maqsadida Farmatsevtika tarmog‘ini rivojlantirish agentligi direktori Sardor Kariyev bilan suhbatlashdik.

– Assalomu alaykum. Suhbatimizni oddiy, lekin ko‘pchilik uchun qiziqarli bo‘lgan savol bilan boshlasak: shaharlarimizning biror ko‘chasi yo‘qki, dorixona bo‘lmasa. Ayrim ko‘chalarda o‘nlab dorixonalar qatorasiga joylashgan. Hattoki xorijliklar «Doriksona» qanday brend?» degan savol berganlari to‘g‘risida hazilomuz gaplar yuradi. Albatta, bu savolga javob faqat sizning vakolatingizda emas, lekin baribir qiziq – O‘zbekiston ahli ko‘proq kasallanadimi yoki bizda farmbiznesning boshqa o‘ziga xos jihatlari bormi?

– Bu savol ko‘pchilikni qiziqtiradi. Ayrim xorijiy davlatlarda dorixonalar bo‘yicha maxsus talablar bor – faqat aholi soni bo‘yicha yoki har 500 metrdagina ochish mumkin. Bizda esa bu borada cheklovlar yo‘q, bir ko‘chada o‘nlab dorixonalarni uchratish mumkin. Buning ijobiy jihatlari ham bor — raqobat bo‘ladi, narx oshmaydi, taklif ko‘payadi. Salbiy jihatlari haqida biror fikr bildira olmayman, bu ham tadbirkorlikning bir ko‘rinishi. Tadbirkorlik esa qo‘llab-quvatlanadi.

Video: Youtube

 Video: Mover (tas-ix)

–  Prezident imzolagan Farmonga ko‘ra, bu yildan dori vositalari va tibbiyot buyumlarini davlat tomonidan xarid qilishda mahsulotning ikki va undan ortiq mahalliy ishlab chiqaruvchisi mavjud bo‘lsa, chet el ishlab chiqaruvchilarining dori vositalari va tibbiyot buyumlari bo‘yicha taklifini inobatga olmaslik sharti belgilab qo‘yilgan. Demak, davlat tibbiyot muassalarida endi asosan mahalliy dori vositalaridan foydalaniladi. Shu o‘rinda doimiy dilemma yuzaga chiqmaydimi – mahalliy vositalarning sifati ko‘zda tutilgan talabni bajara olarmikan?