Volontyorlik – fenomen. Ijtimoiydan oshib o‘tib, ko‘proq ruhiy-ma'naviy deb atashga arzigulik fenomen. Uning negizida inson qalbida hosil bo‘ladigan sirli, tadqiq etilmagan kechinmalar va bu kechinmalar ortidan keladigan «tushunarsiz» harakatlar yotadi – qandaydir kuch insonni boshqa insonlarga, jamiyatga evazsiz xizmat ko‘rsatishga undaydi.

Biz pandemiya davrida faol volontyor sifatida ko‘plab hamyurtlarimiz og‘irini yengil qilayotgan bloger Shavkat Hasan bilan suhbatlashdik.

Suhbatimiz avvalida Shavkat Hasandan Chirchiq shahridagi volontyorlik faoliyati, erishgan natijalari haqida so‘radik. Shuningdek, intervyuda uning ijtimoiy tarmoqlarda muhokamalarga sabab bo‘lgan posti va shu postni chiqarishi ortidan bosimga uchragani borasida ham so‘z bordi.

– Kuni kecha Facebook'da ehtirosli bir chiqish qildingiz. Ancha izohlarga sabab bo‘ldi. Chiqishingiz sababini tushuntirib bersangiz.

– Ijtimoiy tarmoqda jonli tarzda chiqishimga volontyorlarimizdan birining otasi pnevmoniyadan vafot qilgani sabab bo‘ldi. Hozirda Chirchiq shahrida kislorod konsentratorlaridan bepul, vaqtincha foydalanish xizmatini yo‘lga qo‘yganmiz. Bizda 10 dona shunday uskuna bor. O‘sha volontyorimizni otasining ahvoli og‘irlashib qoldi. Saturatsiya, ya'ni qondagi kislorod miqdori 40 foizgacha tushib ketdi. Kasalxonaga yotqizildi, u yerda sharoitlar yomon ekan.

Kislorod apparati kerak bo‘ldi va biz o‘sha joyga olib bordik. Otalariga uladik uskunani. 40 foizga tushgan saturatsiya 80 foizga ko‘tarildi.

Bemor o‘sha kuni farzandlariga qo‘ng‘iroq qilib, hol-ahvol so‘ragan. Shifokorlar sharoitlari yaxshi emasligini aytishgan, «ekstrennyy»ga borsanglar, hamma sharoitlarni qilib berishadi», deyishgan. Tez tibbiy yordam mashinasi chaqirtirildi, zudlik bilan olib borish kerakligi aytildi, bemor o‘pkasining 75 foizi xastalanib bo‘lgan edi. U yerga ham qo‘ng‘iroq qilingan «bemor ketyapti, kutib olinglar» deb. Yetib borgandan so‘ng bemor ko‘chada, mashinada yarim soat qolib ketgan, shuncha vaqt ichkariga olib kirishmagan. Keyin harbiylar bemor kelganini eslatib, ichkariga olib kiritishdi. Unda yarim soat chamasi o‘tganidan keyin, shifoxonadan bizning volontyorimizga yashirin raqamdan qo‘ng‘iroq bo‘lib, «otang o‘ldi» deyildi. Mayitni olib chiqishga to‘rt yarim soat vaqt sarfladik.

Shifoxonadagilar jasad uchun mashina chaqirishganini aytishdi. O‘sha joyda muammoga duch keldik. Mashina kelishini kutdik. Shifoxona rahbaridan: «Bemor nima uchun yarim soat ko‘chada qolib ketdi», deb so‘raganimizda, u tomonidan turli xil gaplar aytildi, gaplarning orasida «bizda lift ishlamaydi» deyildi. Lift ishlarkan-u, lekin foydalanish mumkin emas ekan...