Navbatdagi manzilimiz – Farg‘ona viloyati Qo‘shtepa tumani Langar mahallasi bo‘ldi.
Mahallaga kirib borarkanmiz, dastlab diqqatimizni tortgan narsa – qachonlardir mahalla ahli hashar yo‘llari bilan tiklagan simyog‘ochlar bo‘ldi.
Simyog‘ochlar allaqachonlar muddatini o‘tab bo‘lgan, tagidan yemirilib, chirib bo‘lgan. Ayrim joylarda esa qo‘lbola simyog‘ochlar ham yo‘q, simlarni uylarning tomiga o‘rnatilgan yog‘ochlar ushlab turibdi.
Uzoqdan chelaklar ko‘tarib kelayotgan odamlar mahallaga ichimlik suvi hamon tortilmaganidan darak berardi. Kimdir aravada, boshqasi qo‘lida suv idish ko‘targancha ko‘chadan kelardi.
Ko‘chada eshak aravalarga o‘tin, charm, plastik idishlar ortib kelayotgan bolakaylar, daraxtning kesilgan shoxini tirkama aravalarda mashinasida tortib kelayotgan odamlarga ko‘zimiz tushdi.
Tirikchilik tashvishida qishloqda tinim yo‘q. Xonadonlardagi mo‘rilardan tutun bo‘ralab chiqayotganiga qaraganda, qishloq gaz tarmog‘idan ham mosuvo. Oilalar isinish uchun pechkalarga o‘tin va ko‘mir qalashmoqda.
Ko‘chalarini aylanar ekanmiz, suvoqlari ko‘chgan, bir qarashda g‘aribroq ko‘ringan xonadon e'tiborimizni tortdi.
Xonadonga kirishdan avval mahalla faollaridan oilaning bugungi ijtimoiy ahvoli haqida so‘radik.
Mahalla ahlining aytishiga qaraganda, bu uyda umrguzaronlik qilgan oila boshi Xudoyberdi aka 2009 yilda vafot etgan. Hozirda ro‘zg‘or tebratish vazifasi uning bevasi Shoira opaning gardanida ekan.
