“Bolalarga sharoit yaratib, oilaviy mehribonlik uyini tashkil qilmoqchiman” - 10 nafar qizni asrab olgan vatandosh

Oila boshlig‘i Rustam Egamurodov – nafaqada bo‘lishiga qaramay, bir necha xil kasb orqasidan oila tebratadi. U ota-onasidan ayrilgan chin yetim bolalarni o‘z qaramog‘iga olgan. Hozirgi kunda oilada 10 nafar bola tarbiya topyapti.

“Hozircha 10 nafar bolani uyimda o‘z tarbiyamga olganman. Bilmadim, bolalarga bo‘lgan mehrim Allohdan bo‘lsa kerak. O‘g‘lim leytenant bo‘lgandan keyin pensiyaga chiqdim. Kichkina o‘g‘limni o‘qitaman, degandim, afsuski, o‘spirinligida vafot etdi. Shundan so‘ng ayolim qattiq tushkunlikka tushdi, uyimiz huvullab qolgandek bo‘ldi. Bilasizmi, bu kunlarni dushmanimga ham ravo ko‘rmayman.

Keyin bola asrab olsak-chi, degan fikr keldi. Ayolim bilan maslahat qildik, faqat qiz, o‘g‘il bola emas, degan qarorga keldik. Chunki o‘g‘il bola baribir ikkimizga ham o‘z farzandimizni eslatadi, uning har bir harakatini o‘g‘limga qiyoslab ko‘nglimiz ezilishi mumkin. Shu sabab 2012 yildan boshlab ota-onasi yo‘q qizlarni asrab ola boshladik.

Birinchi qizim Gulnoza shu tarzda oilamga kirib keldi. Uni asrab olish tarixi ham o‘zgacha. Bolalar uyiga borganimda bir qiz hammadan ayri bo‘lib bir chekkada o‘tirardi, menga tavsiya etishgan qizaloqni olib kelishganda: “Yo‘q, huv chetda o‘tirgan qizaloqni beringlar”, dedim. Hozirgacha shu qizim o‘z yoshida og‘ir atletika va boks bo‘yicha ikki karra viloyat chempioni bo‘ldi.

Ko‘p odamlar: “Senga nima kerak bosh og‘rig‘i”, deb aytadi. Ularga esa mening aytadigan gapim yo‘q, shart ortimga burilaman-ketaman. Aqli bor odam shu gapni aytishi mumkinmi?” – deya so‘zlaydi qahramonimiz.

Rustam Egamurodov suhbat davomida o‘zining kundalik ishi, katta bir oilaning ro‘zg‘or tashvishlari haqida ham hikoya qildi.

“Yuqorida ham aytgandim, katta o‘g‘lim bor, uning oilasi, nevaralarim bor. O‘g‘lim ham ukalari uchun yordam berib turadi.

Bundan tashqari, uyda dehqonchilik qilamiz, shu yerdan chiqqan mahsulotlar bilan qishlik g‘amlaymiz. Og‘ilda ozroq qo‘y boqamiz, go‘sht ham o‘zimizdan chiqadi. Davlat tomonidan esa yordam hozircha yo‘q, chunki biz Toshkent viloyatida bola asrab olib ulg‘aytiradigan birinchi oilamiz.

Oilaviy bolalar uyi yaratish to‘g‘risida 2007 yilda qaror chiqqan. Oila baribir yaxshi-da, bir tomondan mehribonlik uylarida davlat milliardlab mablag‘ sarf etadi, ikkinchi tomondan, uning tarbiyasi, shaxs sifatida ulg‘ayishi oilada yaxshiroq kechadi. Agar statistikaga qaralsa, “zona”dagilarning yarmidan ko‘pi – mehribonlik uylaridan chiqqanlar...