«Hayotiy hikoyalar» turkumidan berilayotgan navbatdagi hikoyamiz qahramoni bundan bir necha yil avval kimningdir noqonuniy ishi tufayli og‘ir holatga tushib qolgan. O‘shanda uning bolasi va onasi halok bo‘lgan, xotini esa aqldan ozgan.
U o‘z maktubida og‘ir kechgan hayoti va o‘sha mash’um kun tafsilotlarini yozib yuboribdi.
«Otam bolaligimda vafot etgandan so‘ng meni onam yolg‘iz o‘zi tarbiyalagan. Meni o‘ksinmasin deb onam boshqa turmush qurmagan. Eslayman, yoshligimda onam «bolam tengqurlaridan kam bo‘lmasin», deb bir nechta joyda ishlardi.
Otasiz o‘sgan bo‘lsam ham, yomon bolalarga qo‘shilmadim, ayrimlarga o‘xshab bezori bo‘lib ketmadim. Onamning men uchun zahmat chekib ishlayotganini bilib turardim. Shu sababli maktabda a’lo baholarga o‘qidim. Xulqim ham yaxshi edi.
Onamga yengilroq bo‘lsin deb yozgi ta’tilda «O‘rikzor», «Ippodrom» va boshqa bozorlarga chiqib sharbat, suv sotardim. Shu yo‘l bilan pul ishlab maktab uchun kiyimlarni o‘zim olardim.
Maktabni bitkazgach, ikki yil urinib, o‘qishga kira olmadim. Shundan so‘ng avvaliga u, bu ishlarni qilib yurdim. Keyin «O‘rikzor»dagi bir do‘konga shogird bo‘ldim. Bu orada uylandim.
Do‘konda shogird bo‘lib yurgan kunlarimda oyligim yaxshi edi va onam ishdan bo‘shab ta’tilga chiqdi. O‘ziga qolsa, ishdan bo‘shamoqchi emasdi, biroq men uni shunga majburladim.
Esimda, onam meni uylantirish uchun ko‘p xonadonlarning eshigini taqillatib borgan, biroq «otasiz o‘sganga qiz bermaymiz», deb ko‘pchilik rad etgan. Oxirida bir xonadon rozi bo‘lgan. Bilsak bo‘lajak qaynotam ham otasiz o‘sgan va buning mashaqqatlarini boshidan o‘tkazgan inson ekan.
Uylanganimdan so‘ng bir yil o‘tib o‘g‘il farzandli bo‘ldim. Bolamiz bir yoshga kirgach, harna ro‘zg‘orga yordam bo‘lar, deb xotinim ham ishga chiqib ketdi. O‘g‘limizga onam qaray boshladi.
O‘shanda onam o‘g‘limni eplay olarmikan degan xavotir bor edi. Bu haqda onamga aytgan edim, urishib berdi: «Bolam, kuni bilan bekor bo‘lsam. Bitta bolaga qarash nima bo‘libdi?!
Savdoning past-balandlarini bilib olgach bir necha yildan so‘ng ustozimdan fotiha olib, o‘zim do‘kon ochib, oziq-ovqat mahsulotlari savdosi bilan shug‘ullana boshladim.
Hayotimiz bir maromda davom etar, mendan baxtli odam yo‘q edi. Agar o‘sha paytda kimdir «Yaqinda boshingga ulkan sinovlar yog‘iladi va qochgani joy topa olmay qolasan», desa ishonmasdim.
