Оҳангаронда боғча мудираси ММТБ раҳбари билан нега жанжаллашди?

Ҳужжатларимнинг ҳаммасини топширдим. Имтиҳон куни телефон бўляпти тинмай: “бошқармага суҳбатга бор, сенинг номзодинг тасдиқланди” деб. Менинг хабарим ҳам йўқ. Имтиҳондан чиқиб кеч бўлганда бошқармага кечки пайт соат 5:30-6:00 да борганман. Суҳбат ҳам ўтказмаган, борганман, тайёр бўлган ҳужжатларни имзолаганман. Мен ҳам энди биринчи марта давлат ташкилотида ишлаяпман, ҳуқуқий саводхонлигим етишмагани ҳисобига ўша сафарбарлик буйруғига “розиман” деб қўл қўйиб берганман.

Сафарбарлик буйруғи қанақа? Менинг асосий жойим бошқа боғчада, 26-боғчада методист лавозимидан директорликка сафарбар қилинганман. Кейин буйруқ шунақа чиққанки, мен ўзим рози бўлиб қўл қўйиб берганманки, ойлик асосий иш жойидан бўлган. Энди ўйланг, бир ставка директорлик лавозимини тўлиқ бажаряпман-да, лекин 800 минггина ярим ставка методистнинг ойлигини оляпман. Қонунда шунақа мумкинми? Масалан, бу нарсанинг хатолигини суд исботлаб берди. “Хато”, деди. “Бунинг бир йиллик ойлигини тўлаб қўйинглар”, деди. Бир йиллик ойлигим тўланишига суднинг қарори чиқди.

Лекин ўшанда бошқармага борганимда ўша бир йиллик ойликлардан воз кечишимни хоҳлашди. Айнан “ойлигингдан воз кеч” демади-ю, лекин гапни шунга олиб боряпти: “Яна кўринглар, муроса қилиб гаплашиб кўринглар, балки у ойликлардан воз кечар, керак эмас дер”, деб айтяпти. Кейин мен: “Йўқ, менга керак”, дедим. “Менинг бир йиллик ойлигим, иш ҳаққим, мен қанча у ерда ишлаганман, қанча харажатлар қилганман”, дедим”, – деди Абдусаматова.

Суҳбатдошга кўра, унинг бўлим бошлиғи билан келишмовчилиги боғча директорлиги лавозимини олиш билан боғлиқ бўлган. Абдусаматованинг гумон қилишича, Мирзаматов тумандаги мактаблардан бирида информатикадан дарс берувчи ўқитувчига боғча мудиралигини ваъда қилган.

“Ҳамма қизиқди шу боғчага нимагадир. Шу боғчанинг олдида мактабда информатика ўқитувчиси бор, битта аёл. Мен уни нопедагог демайман, лекин мактабгача таълим соҳасининг инсони эмас. Ўша аёлга Мирзаматов ваъда берибди: “Мен сени шу боғчага раҳбар қиламан”, деб. Ўртасида [бундан бошқа] қандай манфаат бор, чунки манфаатсиз бу даражада битта одамни ишдан олиб ўрнига бошқани қўйиш учун курашмайди-да. Бу менинг гумоним эмас, бу аниқ маълумот. Мен бўшаганимдан кейин ўрнимда у уч ой ишлади. Менга роса туҳматлар қилди. “Болаларни заҳарламоқчи бўлибди, вой, мен қўрқяпман, боғчадан кета олмаяпман”, деб ҳаммага гап-сўз қилиб юрди”, – деди у.

Мудира нега ишдан бўшатилганди?

Абдусаматованинг маълумотига кўра, Оҳангарон туман прокуратураси 2025 йил 29 март санаси билан аёлнинг устидан тақдимнома киритган. Унга кўра, Абдусаматова Ҳусния 35-боғчага синглисини тарбиячи, турмуш ўртоғини ўт ёқувчи сифатида ишга олган. Прокуратура “яқин қариндошларни ишга олиши мумкин эмас” қабилидаги тақдимнома билан мудирани жавобгарликка тортган, вилоят бошқармаси эса тақдимнома асосида Ҳуснияни ишдан бўшатган. Аммо Абдусаматова бу ишлар адолатдан бўлмаганини иддао қилди.

“Прокуратура мени жавобгарликка торттиргандан кейин, менинг у ҳолатларга келишимга сабабчи бўлган ташкилотларни ҳам жавобгарликка торттириши керак. Мен ўзимдан ўзим эримни, синглимни ишга олмаганман. Иккаласини ҳам Адлиянинг хулосаси билан олганман. Адлия ҳеч қачон нотўғри нарса бўлса, хулоса бермайди. Мен уни ички буйруқ ёки бошқа билан ўзимча расмийлаштирмаганман. Адлиянинг хулосаси билан буйруқ чиқариб ишга олганман.

Чекка ҳудудда у, боғча жойлашган ҳудуд чекка ҳудуд. У ерда педагог етишмайди. Шу сабаб билан синглимни у ерга тарбиячи қилиб ишга олишим мумкин. Яқин қариндошларимни қачонки моддий жавобгарликдаги лавозимларга ишга олишим мумкин эмас, яъни ҳамшира, хўжалик мудири, қоровул – ўша лавозимларга раҳбар ўзининг яқин қариндошларини ишга олиши мумкин эмас. Лекин синглим педагог, менга у бевосита бўйсунмайди. Ўртада методист бор.

Ёзи билан бизга котёлчи, сантехник керак бўлди, у ёқдан сув кетади, сув чиқмай қолади, бу бўлади, у бўлади. Маҳалладан ҳеч ким келиб текинга ишламайди, чунки ёзда ойлик тўланмайди. Ким қилади? Эрим қилади. Келади, “Майли энди, хотиним, юзинг-кўзинг, маҳалла-да”, деб, келиб ёзи билан эрим текинга ишлаб юрди. Керакли, оддий 30 минг, 20 минг сўмлик запчастлар бўлса ҳам олди. Запчастларни чўнтагидан олиб келиб, ўрнатиб юрди. Кейин охири қиш бўлди. Маҳалладан шунда ҳам нечта одамни [ишга] чақирдим. Биронтаси агар “йўқ, сен алдаяпсан” деса, чиқсин юзимга тупурсин. Бутун маҳаллага айтиб чиқдим: “Котёлчимисан, кел, боғчада ишла”. Келади, аҳволни кўради, двухконтурлар дабдала ишламайди, кетади. Бир йил олдин қишда сув ичида қолиб кетган, ёрилиб кетган, сув тошиб ётибди, уни алмаштириш керак. Охири эримни ишга олишга мажбур бўлдим. Бўлмасам, менга ўшани тўғрилаб берсин эди. Эрим текинга харажат қилиб юравермайди. “Ҳеч бўлмаса, ойлигимни ўзига ишлатаман”, деди. Шунинг учун эримни котёлчи қилиб ишга олганман.

Лекин прокуратурага ҳаммасини, қилган харажатим, видеолари, ўша двухконтурнинг ичидаги моторларни сотиб олган чекларигача олиб бориб топширганман. Прокуратура фақат менга тақдимнома чиқарди. Нега молияни жавобгарликка торттирмади, ҳокимиятни, қурилишни торттирмади? Ташкилот камчилигини бартараф қилиш уларнинг ҳам зиммасида-ку. Мактабгача таълим бошқармасини жавобгарликка торттирмади. Ҳамманинг айбини менинг елкамга илди-да, тақдимномани чиқарди. Ўзи бошқарма ҳам ўлиб турган экан, тақдимнома билан ишдан бўшатиб юборди”, – дейди суҳбатдош.

Унинг қўшимча қилишича, ишдан бўшагач Абдусаматова судга мурожаат қилган. Суд даъвони қаноатлантириб, уни ишга тиклаш тўғрисида ҳал қилув қарори чиқарган.

“Кейин мен “нотўғри бўшатилдим” деб судга мурожаат қилдим. Худога минг қатла шукур, юртимизда адолат бор экан. Масалан, Оҳангарон туман фуқаролик судига мен бошимни эгаман. Ҳаммаси зўр, судялари адолатли. Эшитди, кўрди, ҳамма видеоларимни, қилган нарсаларимнинг ҳаммасини кўрди. Улар адолатли қарор чиқарди. “Ишга тиклансин”, деди. Жойимга тиклаб қўйди.

Ишга тикланиб, яхшигина ишлаб юрганимдан кейин, мана бу видео тарқалиб кетди. Булар менга қонун томонлама кучи етмагандан кейин, мана бу видеони тарқатишди. Ваҳоланки, бу видео бутун Оҳангарон туман прокурорида ҳам, ички ишларда ҳам, ҳокимиятда ҳам бор. Мен ўзим ёзда олиб бориб топширганман, ариза ёзганман. “Мана бу одам мен билан урушди, менга мана бундай туҳмат қилди, мана бундай шантаж қилди, мана бундай менга тадбир қилди. Майли, мен урушдим, тўғри. Мана, мени ҳам жавобгарликка торттир, лекин бу одамни ҳам жавобгарликка торттир”, деб бир дунё ариза ёздим. Оҳангарон тумани ўшанда ўтираверди. Оғзини, кўзини юмди. Прокурорнинг телефонида менинг номерим “чорний”да туради. Сабаби, мен юз марта, охири айтдим бир кун: “Нима қилай, бориб ўша одамни ўлдирайми пичоқлаб?” дедим. “Чора кўрасанми, йўқми? Нега у менга тегаверади, нега мени тинч қўймайди?” десам, прокурор телефонни ўчирди, “чорний”га тиқиб қўйди.

Кейин асабимдан тамом бўлдим. Ҳамма томондан у лавозимидан фойдаланиб, ҳаммани менга қарши қайраб, ишчиларни ёллаб, туҳмат гаплар тарқатиб, нима келса қўлидан, қилаверди. Охири чидай олмадим. Кейин бир куни боғчага чақиртирди, ўша ерда боғчада ҳамма ота-оналар, халқнинг олдида айтяпти: “болаларни заҳарламоқчи бўлдинг” деб. Ваҳоланки, у гапни мен эшитиб бўлганман, тарқалиб бўлган. Қаердан чиққанини билмай юрган эдим. Қарасам, шу одамдан чиққан экан. “Қаердан олдинг сен?” дедим. Ўша жойда сенсираб, ёпишдим. “Қаердан олдинг? Ким айтди сенга?” десам, “Менда хавфсизликдан маълумот бор”, деди.

Мен ўша маҳаллада яшайман, ўша маҳалланинг келиниман, қизиман. У одамлар қандай менга ишониб топширади боласини? Одамлар мени тошбўрон қилмоқчи бўлишди, тепкилаб машиналаримга қанақа жанжал кўтаришди: “Бу ёққа кел, сен ҳали болаларни заҳарлайдиган бўлдингми?” деб. Кейин участкавой чақириб, ўша ердан участкавой билан чиқиб кетдим. Ўша асабда бунинг орқасидан қувиб бориб, ўша ерда уриб, кейин ўзимни бошқара олмай қолдим. Чунки у мени батамом тамом қилди. Ишимдан айирди, бўйнимга қанча туҳмат қўйди”, – деди Абдусаматова.

Ишчи гуруҳ чиқиб ўрганмади – Абдусаматова

Ҳусниянинг таъкидлашича, Тошкент вилояти ММТБ расмий муносабати ёлғон бўлган. У масала ўрганилмай туриб изоҳ берилганини қайд этди.

“Расмий муносабатда ёзибди: “Мен, яъни Абдусаматова Ҳусния, ўша вақтда жуда ҳам кўп қонунбузилиш ҳолатларига йўл қўйган. Мирзаматов уни огоҳлантирган вақтида айбини тан олмасдан, жанжал келтириб чиқарган”. Бу ёлғон. “Ишчи гуруҳ чиқибди, ўрганибди”, деган. Бу ҳам ёлғон, чунки ҳеч қанақа ишчи гуруҳ ҳам чиқмади. Мен билан ҳам, Мирзаматов билан ҳам суҳбатда бўлганини мен билмадим, кўрмадим, эшитмадим. Сабаби нима, ҳеч ким сўрамади.

Масалан, ўша бошқармадагилар боғчанинг қаердалигини ҳам билмайди. У боғчанинг ранги, туси қанақа, у ерда қандай болалар тарбияланади, қандай ходимлар ишлайди — уларга умуман боғча қизиқ ҳам эмас. Мен буни аниқ биламан. Сабаби, 10-15 кунлаб, 1-2 ойлаб ҳам боғча раҳбарсиз қолиб кетаверади. Боғчага анави кўчадаги информатика ўқитувчисини қўйишади. Масалан, мен бошқармага айтдим: “Нега? Бу бир кун ҳам стажи йўқ-ку, бу қанақасига раҳбар бўлади?” десам, “Фарқи нима, у ҳам педагог-ку”, дейди. Масалан, бош докторига оёғининг варикозини кўриб қўй десангиз, тушунадими бош доктор? “Фарқи нима, у ҳам доктор-ку”. Ўшандай жавоб беряпти-да”, – дейди суҳбатдош.

Интервю давомида Абдусаматова расмийлар бундай вазиятларни чуқурроқ ўрганиши кераклиги, сабабини билмай туриб қарорлар қабул қилинаётганига ишора қилган.